Czy masz wątpliwości przed ślubem? To normalne, ale musisz odpowiednio sobie z nimi radzić. Dlatego dzisiaj podamy kilka wskazówek, które z pewnością będą ci bardzo może miałaś już pewne wątpliwości, gdy Twój partner podarował ci pierścionek zaręczynowy. A może pojawiły się u Ciebie teraz, gdy masz zamiar zrobić ten duży krok. Możesz w to wierzyć lub nie, ale wątpliwości przed ślubem są bardziej powszechne niż by Ci się to mogło czy wątpliwości przed ślubem są wynikiem strachu przed związaniem się z kimś, czy może czegoś innego? Aby dowiedzieć się, czy powinnaś zwrócić pierścionek zaręczynowy, czy też kontynuować i zrobić krok naprzód, przeczytaj nasz dzisiejszy małżeństwa, obietnice, które zostały złożone i muszą być dotrzymane, zobowiązanie – wszystko to wydaje się przytłaczające. Pojawia się strach i pytania, które są całkowicie normalne. Musisz przecież postanowić, czy naprawdę chcesz tak dużego masz wątpliwości przed ślubem? 4 możliwe przyczynyWażne jest, abyś wiedziała, skąd biorą się te wątpliwości przed ślubem. Znajomość ich pochodzenia pomoże Ci uspokoić niepokój i zmartwienia. Pozwoli Ci to również ustalić sama ze sobą, co tak naprawdę Zastanawiasz się, czy jesteś z właściwą osobąWątpliwości przed ślubem mogą pojawić się, ponieważ nie wiesz, czy osoba, którą zamierzasz poślubić, jest tą właściwą, czy też może nie. Ale kto wie, co przyniesie przyszłość?Jak wyjaśnia psycholog Silvia Congost w kilku swoich książkach, partnera wybiera się codziennie na nowo. Dlatego nie możesz wiedzieć, czy ta osoba, z którą jesteś, jest tą ostatnią, czy nie. Możesz jednak wiedzieć, że chcesz z nią przejść przez doświadczenie Przenosisz problemy przeszłości do teraźniejszościPytanie, czy ta osoba jest tą właściwą, i niepewność, jaką to powoduje, może sprawić, że sprowadzisz do teraźniejszości problemy z przeszłości. Istnieją kwestie, których do tej pory nie z nas je ma. Koncentrowanie się na dawnych negatywnych momentach, kłótniach lub nieporozumieniach może być sposobem na podanie samej sobie powodów, by nie zawierać jeśli pomimo tych trudności i problemów nadal chcesz być przy boku swojego partnera, to przecież masz ku temu ważne powody, prawda? Wszystko, co było w przeszłości, można zostawić za Macie różne cele i marzeniaW twoim umyśle mogą pojawić się wątpliwości przed ślubem, ponieważ twoje marzenia nie do końca pasują do tego, o czym marzy on. Na przykład wyobraź sobie, że chcesz osiedlić się w miejscu, w którym jesteś obecnie, ale twój partner woli podróżować, mieszkać w różnych miejscach lub pracować poza granicami to może być problem. Chodzi o to, że jeśli wasze ścieżki nie prowadzą do tego samego celu, nigdy się nie zejdą. W końcu para powinna iść ręka w rękę w tym samym kierunku. Kiedy tak nie jest, musisz przemyśleć czy naprawdę tego Nie wiesz, czy to odpowiedni czasMożesz nadal odkrywać, co chcesz zrobić ze swoim życiem lub nie wiesz, dokąd chcesz dotrzeć. Jest to normalne, ponieważ możesz uważać, że jest za wcześnie, aby poślubić drugą osobę. A może napotkane w życiu problemy sprawiły, że zastanawiasz się, czy nie lepiej by było trochę by było, gdybyś w takiej sytuacji postanowiła opowiedzieć swojemu partnerowi wszystko to, co myślisz. Ponieważ jest bardzo prawdopodobne, że zrozumie twój punkt widzenia i nie będzie miał problemu z zaczekaniem aż poczujesz się przed ślubem – jak się z nimi zmierzyć?Teraz, gdy już wiesz trochę lepiej, dlaczego masz wątpliwości przed ślubem, udzielimy ci kilku wskazówek, abyś mogła stawić im czoła w najlepszy możliwy sposób. To pomoże ci się uspokoić i podjąć najlepszą możliwą i daj sobie czasPierwszą rzeczą jaką powinnaś zrobić gdy pojawiają wątpliwości przed ślubem, jest odpoczynek. Weź oddech, spędź czas sama ze sobą, udaj się na łono natury, zrób coś odprężającego. Parki lub ścieżki przyrodnicze to świetne miejsca do spacerów i głębokich możliwej przyczyny pomaga ustalić, gdzie tkwi prawdziwy problem. Ułatwi to rozwiązanie go w najlepszy możliwy dlaczego jesteś ze swoim partneremNadszedł czas, aby wziąć kartkę i długopis i wypisać wszystkie powody, dla których codziennie na nowo wybierasz swojego partnera. Może dlatego, że przy nim możesz być sobą. Może dlatego, że dobra komunikacja jest podstawą waszego wspólne marzenia i cele i to was łączy? A może jesteś z nim ponieważ jest osobą o zgodnym z Twoim charakterze i wasze wartości się pokrywają. Pomyśl o wszystkich powodach, by być z tą osobą, a zobaczysz, jak rozwieją się twoje wątpliwości przed ślubem. Zapisanie swoich myśli jest sposobem na uporządkowanie całego przed ślubem – ustaw limity tego, co mówią ci inniSą wokół ciebie ludzie, którzy mogli nie mieć dobrego doświadczenia małżeńskiego i wszystko, co ci mówią, jest negatywne. Są też inni, którzy mogą na ciebie naciskać, na przykład mówiąc, że już czas najwyższy żeby rodzina się się nie przejmować zbytnio tymi komentarzami i ustalaj zdrowe granice, aby nie miały na ciebie zbytniego wpływu. Pamiętaj, że te stwierdzenia i doświadczenia są wynikiem tego, co spotkało tamte osoby, niekoniecznie musi to być częścią twojego relatywizuj to, co mówią ci inni. Wątp, podważaj i krocz odważnie swoją się ze swoim partneremOprócz wszystkich powyższych elementów, istnieje jeszcze jeden ważny aspekt. Należy go zastosować gdy pojawiają się wątpliwości przed ślubem. Mamy na myśli komunikowanie się ze swoim partnerem. Być może wolisz odłożyć ślub na później, aby spokojnie go zaplanować. Nie ma w tym nic złego o ile dzieje się to za obopólną normalne, że masz wątpliwości przed ślubemPamiętaj, że to całkowicie normalne, że przed ślubem nachodzą cię wątpliwości. Pamiętaj jednak, że tego rodzaju pytania mogą być wynikiem nerwów lub więc dzięki radom, których ci udzieliliśmy, możesz wyjaśnić wszystkie swoje obawy i niepewności. Przede wszystkim nie przestawaj komunikować się ze swoim partnerem. Oboje możecie być w tej samej sytuacji i nawet o tym nie może Cię zainteresować ...

Wątpliwości przed ślubem są całkiem naturalne - w końcu podejmujemy decyzję, która zaważy na całym naszym życiu. Nie zawsze są więc sygnałem alarmowym, ale nie można też ich lekceważyć. Ważne, aby zastanowić się, czego konkretnie się obawiamy i na tej podstawie podjąć najlepszą decyzję. Romantyczna wizja małżeństwa bywa złudna. Szczęśliwe życie u boku wymarzonej drugiej połówki, fantastycznie spędzony czas i wspólne rozwiązywanie problemów. Brzmi kusząco, ale rzeczywistość bywa brutalna. Po ślubie toczy się zwykłe życie, raczej mniej romantyczne niż przed, i nagle uświadamiamy sobie coś niby oczywistego, ale z jakiegoś powodu zawsze zaskakującego - nic nie zmieniło się na lepsze. Czy to znaczy, że przed ślubem coś przeoczyliśmy?Zobacz także: Rocznice ślubu mogą zaskoczyć nazwami. Które z nich są najważniejsze?Wątpliwości przed ślubem - skąd się biorą?Chociaż liczba rozwodów wciąż rośnie, ciągle wierzymy w trwałość małżeństwa i wchodzimy w nie z dużą nadzieją. Nawet jeśli mamy jakieś wątpliwości przed ślubem, zagłuszamy je, wierząc, że to tylko oznaka stresu przedślubnego, a później wszystko się ułoży. Oczywiście może tak być. Stres przed ślubem jest całkiem normalny. Boimy się tego poważnego kroku i mamy świadomość, że jeżeli coś się nie uda, nie będziemy mogli tak po prostu się rozejść, tylko trzeba będzie spotkać się w sądzie. Czasem jednak to intuicja daje nam znak, że popełniamy błąd. Żadnych wątpliwości w związku nie można lekceważyć, bo każde zamiatanie problemów pod dywan w końcu się na nas zemści. Nie możemy też traktować małżeństwa jako sposobu na ich rozwiązanie. Niby wiemy, że przysięga małżeństwa nie gwarantuje szczęścia i trwałości związku, a jednak często uważamy, że jeśli w związku źle się dzieje, ślub magicznie wszystko zmieni. Nie łudźmy się - to się nie zdarzy. W takich sytuacjach trzeba zaufać intuicji. Jeśli podświadomie czujesz, że ślub to pomyłka, bardzo możliwe, że tak właśnie także: Sen o oświadczynach? Sprawdź, co to oznaczaWątpliwości w związku - na co zwrócić szczególną uwagę?Po ślubie się zmieni - to stwierdzenie chyba wszystkim jest dobrze znane, ale nie powinniśmy też zapominać, że jest ono kłamstwem. Problemy, które istnieją przed ślubem, nie znikną po nim. Jeśli w naszym związku wieje nudą, ślub nie zrobi z niego relacji pełnej romantycznych nasz partner przejawia niepokojące zachowania jeszcze na niezobowiązującym prawnie etapie znajomości, tym bardziej po ślubie ich nie zmieni. W końcu początek związku ma to do siebie, że chcemy jak najlepiej wypaść w oczach drugiej osoby. Staramy się być wtedy lepszą wersją siebie. Jeśli już w tym momencie coś jest nie tak, nie ma co liczyć, że po ślubie będzie lepiej. Kiedy niepokoi nas podejście partnera do alkoholu lub jego wybuchowy charakter, nie przekonujmy się, że może przesadzamy. Również wtedy, gdy mamy wrażenie, że on nas nie rozumie i nie wspiera, trzeba się zastanowić nad tym, czy wspólna przyszłość ma sens. W takich przypadkach warto słuchać intuicji, bo tego typu wątpliwości w związku źle wróżą na także: Śnił Ci się rozwód? Koniecznie sprawdź znaczenie tego snu!Wątpliwości przed ślubem - nad czym warto się zastanowić?Miłość nie wystarczy, żeby szczęśliwie przejść razem przez życie. Wiele osób podejmuje decyzję o ślubie z miłości, ale zapominają zadać sobie ważne pytanie - czy mamy taką samą wizję wspólnego życia? Nie da się jednocześnie mieć i nie mieć dzieci, więc trudno, żeby para mająca w tej kwestii odmienne zdanie, mogła stworzyć szczęśliwy związek. Podobnie jest z wyborem miejsca zamieszkania i stylem życia. Chcecie mieszkać na wsi czy w mieście? Lubicie spędzać czas aktywnie czy jesteście domatorami i chcecie celebrować życie rodzinne? Odpowiedź na te ważne pytania, pozwoli wam uświadomić sobie, czy jest wam ze sobą po drodze. W wielu kwestiach można pójść na kompromis, ale niektóre są dla nas na tyle ważne, że nie jesteśmy w stanie się dogadać. Dlatego lepiej szczerze porozmawiać i rozstać się przed ślubem niż później rozwodzić się tylko dlatego, że zapomnieliśmy poruszyć ważne kwestie, gdy był na to także: Chcesz oświadczyć się ukochanej? Zobacz, co powiedzieć, żeby ona ci nie odmówiłaJak rozwiać wątpliwości przed ślubem?Wątpliwości przed ślubem mogą być tylko reakcją na stres lub poważnym sygnałem alarmowym. Dlatego trzeba zastanowić się, czym są spowodowane i czy są słuszne. Warto przeprowadzić poważną rozmowę z partnerem. Może nam się wydawać, że nie jest to najlepszy pomysł, ale dzieląc się swoimi przemyśleniami, będziemy mogli zobaczyć reakcję drugiej strony. Potraktuje to poważnie czy obrazi się? Dowiemy się, czy partner potrafi nas wysłuchać i zaakceptować nasze uczucia. Będzie to ważna informacja, która może nam pomóc w podjęciu profesjonalne spojrzenie na sytuację może sprawić, że poczujemy się lepiej, bo zrozumiemy, skąd się biorą nasze wątpliwości. Jeśli mamy wątpliwości przed ślubem, psycholog może nam pomóc w przeanalizowaniu tego co nas dręczy. Dlatego wizyta u psychologa lub psychoterapeuty to jedna z najlepszych decyzji, jakie możemy podjąć w takiej także: Zaręczyny - czym są, jak wyglądają i czym się różnią od oświadczyn? Wyjaśniamy różnicę!

fot. Adobe Stock, Maridav Za trzy tygodnie mieliśmy stanąć przed ołtarzem i wypowiedzieć te ważne słowa: „I że cię nie opuszczę aż do śmierci”. Pojechałam na przymiarkę sukienki Stałam przed lustrem i poczułam, że nie jestem gotowa. I że nawet nie wiem, czy w ogóle kocham Adama. Gdybym wtedy wiedziała… Byłam z nim niewiele ponad rok. Wcześniej długo sama. Moje koleżanki, wszystkie mężatki, zaczęły mnie swatać. Nienawidziłam tego. Na wyjeździe raptem okazywało się, że pojechał też z nami czyjś kolega czy kuzyn. – Odpuśćcie, bo więcej nie pojadę. Zamiast odpoczywać, stresuję się, że jakiś facet łazi za mną krok w krok! – nawrzeszczałam na nie na spływie kajakowym. Ostatni wynalazek moich przyjaciółek, niejaki Ryszard, był wyjątkowo irytujący. Chyba sobie wbił do głowy, że jestem zdesperowana, i pozwolę mu na wszystko. W środku nocy przyszedł do mojego domku. Próbował wpakować mi się do łóżka. Nie trafiało do niego proste „spadaj”. Zrozumiał dopiero, jak oberwał kolanem w krocze. Wyzwał mnie od wariatek – Sama nie wiesz, czego chcesz. Jesteś kompletnie popieprzona. Już rozumiem, dlaczego żaden cię nie chciał – darł się. Przyjaciółki dały mi spokój. A dwa miesiące później poznałam Adama. Nikt go do mnie nie przyprowadził, nikt nas nie zapoznał. To on podszedł do mnie pierwszy na urodzinach koleżanki z pracy. – Przepraszam, że zaczepiam, ale mam wrażenie, że podobnie jak ja, nie bawisz się tutaj najlepiej – zagaił. Zwróciłam na niego uwagę już wcześniej. Siedział z ponurą miną i drinkiem w kącie, i przeglądał coś w telefonie. – Adam – przedstawił się nieznajomy. – Kinga. To co, spadamy? – zaproponowałam. – Za pięć minut przed knajpą – rzucił Adam. Pokręciłam się jeszcze chwilę, potem pożegnałam się z solenizantką i wyszłam. Adam stał oparty o mur i palił papierosa. Wyglądał bardzo seksownie. Poszliśmy do klubu. Było naprawdę świetnie. Bawiliśmy się razem do rana – Dasz mi swój numer? – zapytał, gdy odprowadził mnie do domu. Dałam. Zadzwonił w sobotę. – To może prawdziwa randka? Kino, kolacja… Co powiesz? Zgodziłam się. Dopiero tego wieczora dowiedziałam się więcej o Adamie. Był lekarzem ortopedą. Pracował w szpitalu, ale miał też prywatną praktykę. Nie musiałam dopytywać, żeby się domyślić, że nie klepie biedy. Ale dla mnie najważniejsze było, że się z nim nie nudziłam. Był inteligentny i dowcipny. Tydzień później poszliśmy do łóżka. Okazało się, że jest też świetnym kochankiem. OK, prawda – dawno z nikim nie spałam, ale z żadnym z moich poprzednich facetów nie było mi tak dobrze. Uznałam, że pora zabrać Adama na wyjazd ze znajomymi. Może tym razem niech moje przyjaciółki zzielenieją z zazdrości, tak dla odmiany. – Kinga, jedziesz z nami autem? – dopytywała się Aldona. – Nie martwcie się, przyjadę sama. Znaczy nie sama, chcę, żebyście kogoś poznały. Aldona próbowała ze mnie wyciągnąć coś więcej, ale byłam twarda. – W sobotę go poznacie, cierpliwości. Wiedziałam, że Adam zrobi na moich przyjaciółkach i ich facetach wrażenie. I faktycznie. Skakali wokół niego, jakby był jakimś gwiazdorem. Wieczorem Adam w końcu wyrwał się z ich szponów. – Idę spać, to był bardzo wyczerpujący dzień. Dobranoc. Ja zostałam jeszcze trochę w salonie. No i wtedy się zaczęło – No, jak mogłaś go przed nami ukrywać? Ten facet jest świetny, planujecie ślub? Po kwadransie też uciekłam do pokoju. Adam nie spał. Uśmiechnął się do mnie i odchylił kołdrę. Dwa miesiące później zamieszkaliśmy razem. Oświadczył mi się w lutym. Gdy to zrobił, byłam naprawdę zachwycona. Dostałam wyjątkowo piękny pierścionek i zaczęły się przygotowania do ślubu. Gdzieś po drodze kilka razy pojawiła się wątpliwość: czy to nie za szybko, czy na pewno jestem gotowa. Ale za każdym razem o tym zapominałam. I znowu wydawało mi się, że jestem bardzo szczęśliwa. W ostatnich tygodniach przed ślubem nie miałam czasu na refleksje, za to mnóstwo do zrobienia. Cała uroczystość była na mojej głowie, bo Adam pracował. Gdy próbowałam go o coś pytać, zbywał mnie, mówiąc, że zdaje się na mnie i wie, że wszystko będzie świetnie. Stojąc u krawcowej przed lustrem, miałam wreszcie chwilę na to, żeby zebrać myśli. I dotarło do mnie, że tak naprawdę nie chcę brać ślubu. – Pani Beato, przepraszam, ale muszę już iść – przeprosiłam krawcową. Poszłam do domu. Adam był w pracy. Usiadłam w kuchni i zaczęłam się zastanawiać, co powinnam zrobić. Udawać? Brnąć w to, a potem się zobaczy? Porozmawiać z Adamem, namówić go na przełożenie ślubu? Uciec? Zadzwoniłam do Aldony. – Masz chwilę? Muszę porozmawiać. Chodzi o Adama i ślub. Wpadnę, OK? – No, hej! Co jest? Sukienka ci się przestała podobać? No, gadaj… – zaczęła wesoło moja przyjaciółka, otwierając drzwi, po czym zamilkła, gdy zobaczyła, że po policzkach spływają mi łzy. – Co jest? Kręciłam głową, ale nic nie mogłam powiedzieć. W końcu wykrztusiłam z siebie: – Aldona. Ja nie chcę być jego żoną! Nawet nie wiem, czy chcę z nim ciągle być. Aldona osłupiała. – Jak możesz? Przecież to ideał, dawno wszystkie się z tym zgodziłyśmy! Masz jakiegoś doła, przejdzie ci. Ale ja siedziałam tylko i kręciłam głową. Aldona zrozumiała, że nie żartuję – Rany. Przecież wszystko już gotowe, sukienka, sala, zaproszenia. Ja już ci prezent kupiłam! – Aldona nie pomagała. Ale oczywiście miała rację. Jak to wszystko teraz odkręcić? I co mam powiedzieć Adamowi? Aldona zamilkła. Zaczęła nerwowo chodzić po pokoju. Mijały minuty. – OK. Nie wiem, czy to wiele zmienia, ale moim zdaniem powinnaś na razie powiedzieć Adamowi, że chcesz przełożyć ślub. Nie mów mu, że nie wiesz, czy w ogóle go kochasz, to może zaczekać. Posłuchałam się jej. Uznałam, że pewnie tak będzie łatwiej. A Adam i tak pewnie ze mną zerwie. Ale to będzie wtedy jego decyzja, nie moja. Nie spodziewałam się jednak, że zareaguje w taki sposób. – Przesunąć ślub? Coś się dzieje? Jesteś chora? A może rodzice? – Adam mówił jeszcze spokojnie, ale patrzył na mnie w taki sposób, że zrobiło mi się zimno. – Nie, Adam, nic się nie dzieje. Po prostu wydaje mi się, że wszystko wydarzyło się za szybko. Znamy się nie tak długo. Wiem, że przygotowania są już bardzo zaawansowane, ale wiesz… Pomyślałam, że lepiej wszystko odwołać, niż rozwodzić się po trzech miesiącach. Dajmy sobie jeszcze pół roku, może więcej. Poznajmy się lepiej. Przecież my nawet nie byliśmy razem na wakacjach. Całymi dniami pracujesz, spotykamy się głównie nocą. Chyba naprawdę pospieszyliśmy się z tym ślubem. Adam powoli zdjął okulary i wstał. Odruchowo zrobiłam krok do tyłu. – Kinga, czy ty słyszysz, co mówisz? Przyznaj, miałaś gorszy dzień, wpadłaś w panikę. Przemyśl to jeszcze. Porozmawiamy jutro – złapał mnie za nadgarstek. Zabolało. Próbowałam mu wyrwać rękę. – Rozumiesz? – wysyczał mi do ucha. Zaczęłam się go bać… Ale teraz było już za późno. Wiedziałam, że nie mogę się wycofać. – Adam, ty mnie nie słuchasz. Ja nie chcę brać z tobą ślubu. Rozumiesz? A za chwilę dojdę do wniosku, że w ogóle nie chcę z tobą być, jeśli natychmiast mnie nie puścisz i nie przeprosisz. – Ja mam ciebie przepraszać? Tobie się w głowie pomieszało? – Adam zaczął podnosić głos. – Czy ty sobie wyobrażasz, że ja ci na to pozwolę? Zrobić ze mnie pośmiewisko? Naprawdę myślisz, że się w tobie zakochałem? Jesteś nudna i nijaka. Ale potrzebuję żony. Kogoś, kto zajmie się domem, podejmie obiadem kolegów. I jeszcze będzie dobrze wyglądać. Nawinęłaś się, uznałem, że się nadasz. Wątpliwości to mogłaś mieć pół roku temu. A teraz masz siedzieć cicho. Rozumiesz? – Adam popchnął mnie na kanapę i uderzył w twarz. Osłupiałam. Nawet się nie popłakałam. Nie byłam w stanie nic zrobić. Adam złapał kurtkę i wyszedł, trzaskając drzwiami: Mijały minuty, a ja ciągle siedziałam na kanapie. W końcu spakowałam swoje rzeczy i pojechałam do Aldony. – Jezu, jak ja się mogłam tak pomylić? – zaczęłam płakać. – Czy ja naprawdę jestem taką idiotką? – Miałaś wątpliwości. A jego zachowanie tylko pokazało, że miałaś rację. Teraz po prostu musisz o nim zapomnieć. To nie okazało się takie proste Adam wydzwaniał do moich rodziców, straszył ich. Groził też moim przyjaciołom. Szczerze mówiąc, to jego zachowanie bardzo mi pomogło. Po pierwsze, przestałam mieć wątpliwości, po drugie – przyjaciele od razu stanęli murem za mną. Za odwołanie wesela, sukienkę, zaproszenia musiałam zapłacić sama. Musiałam wziąć kredyt, zamieszkać z rodzicami, ale na szczęście teraz jestem wolna. Muszę się pozbierać i żyć dalej. Czytaj także:„Gdy zmarł teść, teściowa się zmieniła. Obsesyjnie interesowała się naszym życiem, nieproszona cerowała moje majtki”„Czułam, że to dziecko musi żyć. Próbowałam odwieść Kasię od usunięcia ciąży i miałam rację. To dziecko uratowało jej życie”„Adrian miesiącami mnie dręczył i prześladował. Policja mnie zbyła. Zainteresują się dopiero, gdy zrobi mi krzywdę”

20 odp. Strona 1 z 1 Odsłon wątku: 6981 Zarejestrowany: 22-09-2009 11:00. Posty: 2879 IP: Poziom: Niemowlak 7 lutego 2011 08:52 | ID: 408325 Jak mówi Katarzyna Kwaśny Czechlak z Ośrodka Pomocy Psychologicznej i Psychoedukacji DO CELU w Rzeszowie, dla portalu Wątpliwości też są naturalnym elementem podejmowania ważnych decyzji. Będą nas stresować, jeżeli będziemy je zagłuszać. Jeżeli się pojawiają to po to, aby jeszcze raz przemyśleć pewne sprawy, znaleźć odpowiedzi na dręczące nas pytania. Jeżeli stres jest tak wielki, że wydaje się być ponad nasze siły może warto z czegoś zrezygnować, odłożyć na później. W końcu to ma być radosny dzień i początek bycia żoną, mężem, a nie coś, na co jesteśmy skazani. Moim zdaniem nie zawsze przed ślubem mamy wątpliwości, co do tego, czy dobrze robimy. A co Wy o tym myślicie? 1 Isabelle Poziom: Przedszkolak Zarejestrowany: 03-07-2009 19:42. Posty: 21159 7 lutego 2011 08:57 | ID: 408338 Ja nie miałam wątpliwości. Moze to dziwne ale wcale nie wątpiłam w sens tego co ma nastąpić. Po prostu czułam, że tak musi być:) 7 lutego 2011 09:10 | ID: 408362 Nie wiem jak mój Mąż, ale ja nie miałam żadnych wątpliwości przed ślubem. Nie pojawiły się też one ani razu po ślubie :) Po prostu wiem, że poślubiłam właściwego człowieka :)) 3 Stokrotka Poziom: Pełnoletnia Zarejestrowany: 28-04-2009 15:58. Posty: 66128 7 lutego 2011 09:16 | ID: 408373 Raczej nie, może jakieś tam malutkie. 4 halszka Poziom: Starszak Zarejestrowany: 04-11-2010 09:18. Posty: 2629 7 lutego 2011 09:22 | ID: 408391 Ja nie mogłam się doczekać kiedy on mi się wreszcie oświadczy!Byłam tak zauroczona że nie miałam żadnych wątpliwości ..oczywiście mój Leszko też !! 5 diaboliqua Poziom: Przedszkolak Zarejestrowany: 11-09-2010 14:20. Posty: 97 7 lutego 2011 13:35 | ID: 408700 ja miałam nie tyle wątpliwosci co do samej osoby mojego męża - w sensie czy to "ten" - lecz obawiałam się po cichu tego co będzie już po... Bałam się byśmy po zatwierdzeniu przysięgą nie o"dpuścicli" sobie dbania o związek i zabiegania o tę drugą osobę... 6 aluna Poziom: Maluch Zarejestrowany: 17-09-2008 08:35. Posty: 4070 7 lutego 2011 13:47 | ID: 408717 diaboliqua (2011-02-07 13:35:40)ja miałam nie tyle wątpliwosci co do samej osoby mojego męża - w sensie czy to "ten" - lecz obawiałam się po cichu tego co będzie już po... Bałam się byśmy po zatwierdzeniu przysięgą nie o"dpuścicli" sobie dbania o związek i zabiegania o tę drugą osobę... i to jest wg mnie zdrowy objaw... 7 lutego 2011 17:41 | ID: 409097 Ja myślę, że jest to jak najbardziej normalne, tym bardziej, że decydujemy się spędzić z ta osobą resztę naszego życia 8 Wxxx Poziom: Przedszkolak Zarejestrowany: 17-12-2009 21:50. Posty: 9899 7 lutego 2011 17:45 | ID: 409103 Żadnych wątpliwości nie miałam, może trochę obawy, czy przysięga: iż |Cię nie opuszczę aż do śmierci, będzie trwała 7 lutego 2011 17:59 | ID: 409123 Ja od 15 min. mam wątpiliwości co do teściowej wrrr... 7 lutego 2011 18:59 | ID: 409185 Ja też nie miałam wątpliwości... Wydaje mi się, ze takowe skłoniłyby mnie raczej do myslenie, iz nie dojrzałam do decyzji o slubie - według mnie w takiej chwili trzeba mieć absolutną pewność! 7 lutego 2011 19:51 | ID: 409284 Ja nie miałam watpliwosci... Bardziej sie bałam czy podołam w roli zony... :P no ale maz nie narzeka:) 12 wiosenka123 Zarejestrowany: 15-03-2011 13:59. Posty: 22 24 maja 2011 10:56 | ID: 535535 Jasne, ye watpliwosci sa, ale sa po to abz je rozwiewac :) 13 Poziom: Maluch Zarejestrowany: 18-04-2011 12:39. Posty: 118 24 maja 2011 11:09 | ID: 535550 Ja nie miałam .. Ale moja koleżanka miała i po 4 lata związku 2 miesiące przed ślubem zerwała z narzeczonym . 24 maja 2011 11:43 | ID: 535568 JUICYfruit s (2011-02-07 19:51:32) Ja nie miałam watpliwosci... Bardziej sie bałam czy podołam w roli zony... :P no ale maz nie narzeka:) Dokładnie. Wątpilowości nie miałam... raczej obawy jak to będzie już "po". 15 Dunia Poziom: Szkolniak Zarejestrowany: 10-03-2011 17:24. Posty: 18894 24 maja 2011 11:57 | ID: 535579 Zawsze są obawy i watpliwości. Im mądrzejsza panna młoda tym ich więcej. A im młodsza tym bardziej ufna. Każda chce aby to właśnie jej małżeństwo było"zgodne , szczęśliwe i trwałe" . i tego wszystkim planującym małżeństwo życzę z całego serca. 16 wiosenka123 Zarejestrowany: 15-03-2011 13:59. Posty: 22 24 maja 2011 12:04 | ID: 535587 Aguska789 co do tesciowej to i ja mam watpliwosci ............. 17 Dunia Poziom: Szkolniak Zarejestrowany: 10-03-2011 17:24. Posty: 18894 24 maja 2011 12:08 | ID: 535596 wiosenka12 3 (2011-05-24 12:04:31)Aguska789 co do tesciowej to i ja mam watpliwosci ............. A z kim Ty kobieto ślub bierzesz?????? 18 anulla Zarejestrowany: 11-01-2011 10:01. Posty: 44 25 maja 2011 08:41 | ID: 536936 uważam, że wątpliowści są czymś normalnym. W końcu to decyzja na całe życie. Przy podejmowaniu ważnych decyzji zawsze pojawiają się myśli, czy dobrze robimy i jakie będą tego konsekwencje. Ja też miałam wątpliwości, ale narazie ustały, bo nie mam czasu myśleć o tym. Teraz tylko dochodzi stres, żeby wszystko wyszło dobrze i nie było jakiejś wpadki. Wątpliowści też będę miała przy kupnie mieszkania - kredyt na 30 lat, czy dobrze robię. Decyzja w sumie na całe życie i też zastanawiam się czy to właściwa droga. Tak samo jest ze ślubem. Nie uważam że wątpliwości są oznaką niedojrzałości do ślubu. Chyba odwrotnie. Jesteśmy na tyle świadome decyzji, że zdajemy sobie sprawę z konsekwencji jeśli te małżeństwo okaże się niewypałem. 19 Kasiella Poziom: Niemowlak Zarejestrowany: 17-01-2010 19:30. Posty: 3823 25 maja 2011 08:46 | ID: 536947 Nie miała żadnych wątpliwości przed mężem byliśmy przez 3,5 roku parą przez ten czas zdążyliśmy się o Ślubie była wspólna a nie że,,Dobra bierzemy ślub bo musimy''kochalismy się,kochamy i będziemy się kochać... 25 maja 2011 21:22 | ID: 538058 Dunia (2011-05-24 12:08:56) wiosenka12 3 (2011-05-24 12:04:31)Aguska789 co do tesciowej to i ja mam watpliwosci ............. A z kim Ty kobieto ślub bierzesz?????? Co za dosadne pytanie

Ten czy jednak nie ten? Teraz czy trochę później? Przed ślubem mnożą się znaki zapytania. Brać je pod uwagę czy zlekceważyć? Fot. Thinkstock Być może źle czujesz się z wątpliwościami, które dopadły cię na krótko przed ślubem, powinnaś jednak wiedzieć, że nie jesteś w tym osamotniona. Badania opisane przez specjalistyczny magazyn „Journal of Family Psychology” wykazały, że przed wstąpieniem w związek małżeński wątpliwości miało 47 proc. mężczyzn i 38 proc. kobiet. Internet pełen jest wpisów nawiązujących do przedślubnej niepewności. Dobrej rady szukają zwłaszcza kobiety. Najczęściej wątpliwości wywołane są przez przedślubny stres. Pojawiają się pytania, czy po ślubie będzie tak samo, czy już czas, by wiązać się na całe życie, a co, jeśli za jakiś czas na horyzoncie pojawi się ktoś inny itp. Wątpliwości mają zwłaszcza te dziewczyny, które narzekają na brak harmonii w związku. Jedna z forumowiczek pisze: „Nie chciałabym, aby ktokolwiek za mnie decydował, ale ciekawi mnie opinia postronnych – czy jeśli ludzie się ze sobą ciągle kłócą przez kilka lat związku, a potem utrzymuje się schemat – raz dobrze, raz fatalnie, to czy jest sens decydować się na ślub? Czy taki związek jest skazany na porażkę?”. Zdarzają się również sytuacje znacznie poważniejsze. Niektóre internautki zdobywają się na odwagę – opowiadają o agresji, awanturach, a nierzadko i przemocy w ich związkach. Z jednej strony czują, że powinny odejść; z drugiej nie potrafią wyrwać się z toksycznego układu. Inna forumowiczka wyznaje z kolei, że między nią a jej narzeczonym nie ma chemii – po prostu nie układa im się w łóżku. Są kobiety, które martwią się, że ich związek stał się przyjacielski i boją się, że po ślubie będzie tylko gorzej. Albo takie, które nie są pewne, czy dorosły do roli żony, a tym bardziej matki. I takie, które nie wiedzą, czy do roli męża i ojca dorósł ich partner. Sytuacje bywają różne, wszystkie mają jednak wspólny mianownik: niepewność, czy zdecydować się na ślub. Zobacz również: EXCLUSIVE: Nie zaprosiłam na wesele dzieci. Jak zareagowali goście? Czy wątpliwościami należy się przejmować? Lepiej się nad nimi pochylić – a to dlatego, że jak wynika z badań, średnio co piąta mająca przedślubne rozterki kobieta, która ostatecznie wyszła za mąż, rozwiodła się w ciągu następnych czterech lat (to samo dotyczy ok. 14 proc. mężczyzn). Autorzy badań sprawdzili, jak partnerzy dogadywali się ze sobą, zanim zostali małżeństwem; czy w ich rodzinach były rozwody; jak długo para mieszkała ze sobą przed ślubem itd. Fot. Thinkstock Co się okazało? Psycholog dr Justin Lavner, główny autor badań, cytowany przez serwis Psychology Today, stwierdził: „Ludzie myślą, że każdy ma wątpliwości przed ślubem, dlatego nie trzeba się nimi przejmować. Owszem, odkryliśmy, że są one częste, ale jednocześnie nie zwiastują niczego dobrego. Świeżo upieczone żony, które miały wątpliwości przed ślubem, były dwuipółkrotnie bardziej narażone na rozwód w ciągu czterech lat małżeństwa od kobiet, które wątpliwości nie doświadczyły”. Dodatkowo, również mający wątpliwości mężczyźni dwukrotnie bardziej byli narażeni na rozwód. To nie wszystko: uczestnicy badania, którzy przetrwali cztery lata i wciąż żyli w małżeństwie, a którzy mieli przed ślubem wątpliwości, odznaczali się mniejszą satysfakcją ze związku. Musicie się rozmówić Dr Justin Lavner zwraca uwagę, że wątpliwości nie muszą oznaczać, że nie powinnaś wychodzić za mąż – są jednak sygnałem, że należy rozmówić się z partnerem o swoich obawach i odczuciach. Zdaniem uczonych trzeba się zastanowić, skąd owe wątpliwości się biorą. Inna sprawa, że, jak dowiodły badania, przedślubne wątpliwości mają tendencję do narastania w późniejszym czasie, szczególnie jeśli trwają przez dłuższy czas i dotyczą fundamentalnych kwestii takich jak praca, finanse, miejsce zamieszkania, dzieci, życiowe priorytety, dzielenie się obowiązkami itp. Fot. Thinkstock Z wypowiedzi internautów płynie ważny wniosek: jeśli w związku jest miłość i wola porozumienia, wątpliwości prawdopodobnie spowodowane są przedślubnym stresem – i miną, a relacja przetrwa. Tak było u Magdy. „Wcześniej byliśmy razem cztery lata, potem rok jako narzeczeni. Im bliżej było ślubu, tym więcej się sprzeczaliśmy, nie mogliśmy się dogadać. Stres dawał nam się we znaki. Ale bardzo się kochaliśmy, wiedzieliśmy, że chcemy być razem i dzięki temu przetrwaliśmy. Teraz układa nam się bardzo dobrze, a jesteśmy osiem miesięcy po ślubie”. Zobacz również: Na ile pieniędzy w kopercie liczą panny młode? Tyle WYPADA dać! Jeszcze nie teraz Już wiesz, że wątpliwości są sygnałem ostrzegawczym, którego nie powinno się ignorować. A jakie sygnały niezbicie świadczą o tym, że jeszcze nie czas na ślub? Przekonaj się – oto podpowiedzi psychologów, terapeutów i internautów w pigułce. - CIĄGLE masz wątpliwości – jeśli twoje wątpliwości nie mijają, a wręcz narastają, do tego trwają już dłuższy czas i kompletnie zdominowały twoje narzeczeństwo, warto się w nie wsłuchać, by nie popełnić błędu. Fot. Thinkstock - Kochasz innego – to wydaje się oczywiste, a jednak niektórzy próbują zagłuszyć prawdziwe uczucia, wmawiając sobie, że planują poślubić właściwego człowieka. Uważaj, żeby nie było u ciebie jak u internautki, która pisze: „Poślubiłam nie tego mężczyznę, którego kocham”. - Wierzysz, że małżeństwo ulepszy twój związek – błędne założenie. Jasne, można mieć taką nadzieję, ale musisz być realistką. Jeśli teraz nie najlepiej wam się układa, to skąd przypuszczenie, że po ślubie będzie lepiej? - W twoim związku są: nałogi, agresja, przemoc, wyzwiska, kłamstwa i oszustwa – ślub nie uzdrowi takiej relacji. Partner, który ma problem, musi się najpierw (chcieć!) zmienić. - Partner źle cię traktuje – analogicznie do poprzedniego punktu, jeśli twój narzeczony nie traktuje cię z szacunkiem, nie łudź się, że ślub to zmieni. Fot. Thinkstock - Inaczej patrzycie na życie – ty chcesz dzieci, on nie. Ty chcesz robić karierę, on wymaga, żeby żona była w domu. Ty liczysz na partnerski podział obowiązków, on jest konserwatystą. Z takich spraw składa się życie, dlatego upewnij się, że rozmówiliście się zawczasu. - Zawarłaś związek z niewłaściwego powodu – by odegrać się na byłym, zabić życiową pustkę po rozstaniu, nie czuć się samotnie itp. Jeśli dotyczy to ciebie, będziesz wiedziała, że musisz się nad przyszłością swojego związku poważnie zastanowić. - Jesteście razem z przyzwyczajenia – przyzwyczajenie nie może być powodem, dla którego planuje się zawarcie małżeństwa. - Chcesz wziąć ślub pod presją – rodziny, koleżanek. Albo partnera, który bardzo cię do tego namawia, choć ty na ślub nie masz ochoty. Słuchaj siebie, bo to zbyt poważna decyzja, by podchodzić do niej lekkomyślnie! - Chcesz wesela, nie ślubu – wymarzyłaś sobie idealny ślub. Wszystko od dawna zaplanowane masz w najmniejszych szczegółach. Bądź ze sobą szczera i zastanów się, czego naprawdę chcesz: bajkowego wesela czy bycia żoną właśnie tego człowieka? Zobacz również: Ślub jak z horroru? Poznaj najgorsze ślubne wpadki! EPN Ta strona używa plików cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie. Więcej szczegółów w naszej Polityce Cookies. Nie pokazuj więcej tego powiadomienia

Wideo: Wątpliwości przed ślubem: dlaczego się pojawiają i co robić Wideo: Dlaczego młodzi nie powinni mieszkać razem przed ślubem? | ks. Piotr Pawlukiewicz Zawartość: Dlaczego przed ślubem pojawiają się wątpliwości?1. Niepewność co do współistnienia2. Presja społeczna, aby się nie zrywać3. Wątpliwości, czy jesteś przygotowany4. Przemyślenia5. Koszt alternatywnyCo zrobić, aby rozwiać wątpliwości przed ślubem?1. Daj sobie trochę czasu i pomyśl2. Sklasyfikuj swoje powody3. Unikaj myślenia manichejskiego4. Zastanów się, czy robisz to wszystko z bezwładności5. Zadaj sobie pytanie, czy zrobiłeś coś, co zakłada niewierność6. Odrzuć magiczne myślenie Miej wątpliwości przed ślubem jest to bardziej normalne zjawisko, niż nam się tym artykule zobaczymy, jakie są możliwe przyczyny tego psychologicznego stanu lęku i niepewności oraz co możemy zrobić, aby sobie z tym artykuł: „Skąd wiedzieć, kiedy iść na terapię dla par? 5 ważnych powodów”Dlaczego przed ślubem pojawiają się wątpliwości?Co prawda w związkach małżeńskich, w których planowany jest ślub, dominuje przede wszystkim wierność, ale nerwy i zadawaj sobie pytania w tygodniach poprzedzających Twój ślub to część potrzeby myślenia o wszystkim, co wiąże się ze zmianą stylu to dlatego, że implikacje bycia mężem lub żoną kogoś wykraczają poza sferę miłości: w rzeczywistości oznacza to zmianę stanu cywilnego wobec państwa, planowanie długoterminowe, bycie postrzeganym przez innych jako osoba, która spędza czas ze swoim rodzinę iw wielu przypadkach odczuwają większą presję, aby mieć Istnieją różne powody, dla których mogą pojawić się wątpliwości przed zawarciem małżeństwa. Zobaczmy, które są Niepewność co do współistnieniaW wielu przypadkach zawarcie związku małżeńskiego oznacza utrwalenie stylu życia, w którym na co dzień żyjemy z partnerem przez wiele miesięcy z rzędu bez przerwy. To może być problematyczne dla niektórych osób przyzwyczajonych do częstszego widywania się ze swoim ten sposób wesele jest symbolicznym początkiem okresu życia, w którym druga osoba zawsze będzie obecna. A to oznacza przystosowanie się do kolejnej fazy życia, co jest Presja społeczna, aby się nie zrywaćWątpliwości przed ślubem też odpowiedź na presję rówieśników odczuwaną po przejściu przez ołtarz; zasadniczo środowisko osób pozostających w związku małżeńskim nie oczekuje od nich rozwodu ani rozwód jest legalną możliwością, nie oznacza to, że rozwód lub brak rozwodu jest taki sam w oczach innych; W najlepszych przypadkach takie rozstanie wywołuje u innych rozczarowanie i smutek, aw najgorszym - wiele osób wychodzi za mąż nie myślą tylko o swoim związku z osobą, którą kochają; myślą również o możliwym wpływie rozwodu lub separacji na swoją rodzinę i krąg być zainteresowany: „Czym jest niepokój: jak go rozpoznać i co robić”3. Wątpliwości, czy jesteś przygotowanyZarówno przyszłe żony, jak i przyszli mężowie często zastanawiają się, czy są gotowi do zawarcia małżeństwa, w szerokim sensie, który nie dotyczy tylko codziennego współistnienia z drugą osobą. Życie małżeńskie jest gloryfikowane do tego stopnia, że nabiera niemal mistycznego statusu, tak jakby tylko ci, którzy przeszli przez pewne doświadczenia i refleksje, mogli próbować przejść do tej fazy to częściowo prawda, ale nie należy przeceniać wagi wcześniejszego doświadczenia; Pod wieloma względami uczysz się zawarcia związku małżeńskiego w PrzemyśleniaNiektórzy ludzie boją się tej idealizacji małżeństwa, którą widzieliśmy wcześniej Nieoczekiwane chwile, które mogą wskazywać, że związek małżeński nie ma zawarcie związku małżeńskiego jest postrzegane jako coś bardzo ważnego, wielu osobom bardzo łatwo jest odnieść ideę przyszłego ślubu do innych wydarzeń, które im się przydarzają, tak aby interpretowali pozornie banalne sytuacje jako przeczucie, że zawarcie związku małżeńskiego byłoby czymś błąd. A to oczywiście budzi wątpliwości przed Koszt alternatywnyBycie w związku małżeńskim predysponuje nas do tego, by nie dać się uwieść innym ludziom w sensie romantycznym lub seksualnym, jeśli stosuje się tradycyjny model monogamiczny. Oznacza to, że ślub ma koszt alternatywny; Kiedy jesteś z tą osobą, z biegiem czasu tracisz okazję do poznania innych potencjalnych kochanków, a nawet potencjalnych mężów i wątpliwość, którą wyzwala ten pomysł, brzmi: „Czy wiem na pewno, że mój partner jest najlepszą rzeczą, jaka może mi się przydarzyć?” Nie mam dużego doświadczenia z chłopakami lub dziewczynami predysponuje do zadania tego zrobić, aby rozwiać wątpliwości przed ślubem?Oto kilka wskazówek, co można zrobić, aby wątpliwości przedmałżeńskie nie wpływały na nasze samopoczucie Daj sobie trochę czasu i pomyślTo pierwszy i najważniejszy krok; musisz szukać materialnie sytuacje, w których można spokojnie się zastanowić: szczególnie polecane są parki i naturalne Sklasyfikuj swoje powodyDruga rada dotycząca tego, co robić w razie wątpliwości przed ślubem, dotyczy zamawiaj pomysły: Jakie są przyczyny tych wątpliwości? Czy wszystkie wskazują w jednym kierunku, czy w kilku?Na przykład zadawanie sobie pytań o to, czy jesteś gotowy do zawarcia małżeństwa, nie jest tym samym, co zadawanie sobie pytań o to, czy druga osoba jest odpowiednia. Druga ma znacznie większą Unikaj myślenia manichejskiegoMusimy unikać oceniania naszych myśli i idei w bardzo sztywny moralny sposób; U osoby mogą pojawić się myśli, które są ze sobą częściowo sprzeczne i jest to Zastanów się, czy robisz to wszystko z bezwładnościCzy naprawdę chcesz się pobrać, czy to wszystko dlatego, że poddałeś się presji innych? Jeśli tak się stanie, to nie musi oznaczać końca związku. Odkładanie ślubu jest nie tylko uzasadnione; Co więcej, małżeństwo nie jest nawet obowiązkowe, aby okazać Zadaj sobie pytanie, czy zrobiłeś coś, co zakłada niewiernośćW związkach zdrady są oznakami konfliktów do rozwiązania lub braku zaangażowania w związek, którego nie można pokryć większą liczbą warstw pozornego zaangażowania (w tym przypadku ślubem). W obliczu niewierności musisz przeformułować związek i w wielu przypadkach wskazane jest uczestnictwo w terapii dla Odrzuć magiczne myśleniePrzemyślane myśli należy całkowicie odrzucić; są prostą iluzją napędzaną niepokojem. Mając to na uwadze, jest to bardzo ważne.

Strona 1 z 1 [ Posty: 11 ] Wątpliwości przed ślubem - normalne czy nie? Autor Wiadomość Dołączył(a): Śr kwi 08, 2020 0:11Posty: 3 Wątpliwości przed ślubem - normalne czy nie? Szczęść Boże! Może parę słów o mnie. Mam 22 lata, ogólnie jestem osobą która woli się dostosować do innych, przecierpieć, ale mieć spokój i nie ranić innych w żaden sposób. Nie umiem bronić swojego zdania, gdy ktoś podnosi na mnie głos chce mi się płakać. Myślę, że to pozostałości po dzieciństwie, w podstawówce byłam nieśmiałą szarą myszką i rówieśnicy mnie odtrącali, nie chcieli się ze mną bawić ani przebywać, zauważali mnie tylko jak chcieli pomocy (miałam świetne wyniki w szkole), a ja chętnie robiłam za nich zadania, żeby chociaż trochę "zaistnieć" w ich oczach, żeby nie zostać sama. Sytuacja zmieniła się w technikum - inna miejscowość, nowi ludzie, czysta karta. Nie miałam już łatki szarej myszki, żyłam jak normalny człowiek i znalazłam wielu wspaniałych przyjaciół, z którymi spotykam się do kwestii uczuć - od połowy podstawówki byłam nieustannie "zakochana" - nie, że codziennie w kimś nowym, ale nie było chwili w moim życiu, żeby do kogoś nie wzdychać. Jedno zakochanie (oczywiście nieszczęśliwe) przechodziło w drugie, każde ciągnęło się 2-3 lata. Dopiero w połowie technikum powiedziałam sobie dość. Wtedy zaczęłam być prawdziwie szczęśliwa, skupiłam się w końcu na innych rzeczach. Teraz studiuję. Jestem w związku od prawie dwóch lat, a od 4 miesięcy jestem zaręczona. Co jakiś czas dostaję niezłych wątpliwości, gdzieniegdzie czytam, że to normalne, w innych miejscach, że nie, więc sama nie wiem, czy jest to powód do zmartwień czy normalna sprawa którą należy przeczekać. Mój facet jest super zaradny, przedsiębiorczy, kocha mnie. Mówi, że nieba by mi przychylił, we wszystkim pomaga, o co proszę to zrobi. Mojej rodzinie już tak się przypodobał, że niektórzy mam wrażenie wolą go ode mnie. Zresztą każdego do siebie przekonuje, po prostu ma gadane. Od czasu jak jesteśmy razem bardzo się zmienił, na lepsze. Wraca na ścieżki Boga, bo wcześniej był bardzo pogubiony. W dzień, gdy planował się oświadczyć, przeczuwałam to. Ale jak już zobaczyłam, że wyciąga kwiaty, to obok ekscytacji pojawiły się wątpliwości. No ale przecież na pytanie "wyjdziesz za mnie?" nie odpowiem "nie wiem", raz, że to dziecinne, dwa - zrobiłoby się niezręcznie. Sam mi potem powiedział "jakbyś mi wtedy powiedziała, żebyśmy się jeszcze wstrzymali, to bym się załamał". Więc olałam te wątpliwości, powiedziałam sobie "weź nie wymyślaj, dobrze jest" i przyjęłam bez analizowania kolejne ustalenia, data ślubu, sala itd. - wszystko zaklepane. Skąd moje wątpliwości? Teraz myślę, że za bardzo na sercu leży mi przeszłość. Mój facet na studiach był jednym z najgorszych typów. Tylko imprezy, alkohol, dziewczyny. Był z pewną dziewczyną przede mną, służyła mu tylko do seksu, poza nim nie miał dla niej czasu, potem totalnie ją zignorował a ona miała serce rozwalone. Mnie na początku związku też zbajerował dwa razy w istotnej sprawie nie mówiąc prawdy. Mówił np. że z tamtą dziewczyną to było z miłości, do łóżka poszli po długim czasie, co było wyssane z palca zupełnie jak się potem okazało. Sama chciałam zachować czystość do ślubu, ale z drugiej strony nie czułam się tego warta, mimo że miałam powodzenie wśród chłopaków czułam się zbyt mało atrakcyjna na to, żeby ktoś "kupił kota w worku". No więc i mnie udało mu się namówić i to dosyć szybko. Potem przez długie miesiące moja psychika była jedną wielką ruiną, bo kocham Boga i nigdy nie przestałam, a widziałam co się w moim życiu dzieje i jak pluję Mu w twarz. Jestem tylko człowiekiem i to słabym, biegałam co chwilę do spowiedzi, ale mojej siły walki nie mogło starczyć na nas dwoje. Nie rozumiał tego, nie pomagał, nie starał się walczyć. Często mówił, że on tak nie da rady, itd. A ja wręcz zaczynałam w depresję popadać, nie widziałam sensu żeby nawet rano wstać z łóżka. Mój błąd, że się niejednokrotnie do współżycia zmuszałam, swoją moralność na siłę wypierając poza świadomość, żeby nie bolało. Teraz wiem, że to tak naprawdę tylko niszczyło mnie i relację. Jakiś czas temu wstąpiłam do Ruchu Czystych Serc i to mi wiele dało. I muszę przyznać, że później niejednokrotnie po upadku potrafił płakać, że mi zepsuł naszym związku w wartościach czułam się też osamotniona, on był od zawsze katolikiem, chodził do kościoła, ale nic więcej za tym nie szło. Nadal ma niechęć do ludzi kościoła, raz powiedział, że z przodu kościoła siadają przeważnie frajerzy, nieudacznicy życiowi. Skarciłam go, już tak nie powiedział. Mieliśmy też dyskusję o aborcji. Ja oczywiście byłam i jestem jej przeciwnikiem, on powiedział wtedy "Jakby okazało się, że moje dziecko jest chore, wcale bym się nie zawahał usunąć". Strasznie mnie to zabolało, ale jak poznał moje zdanie, to już nigdy więcej tak nie powiedział. Czy można w jednej chwili tak zmienić zdanie? Teraz mówi, że jest przeciwnikiem aborcji. Czasem się po prostu boję, że to nie jest trwała zmiana, że jak minie ten wyż miłości i będzie w życiu trudniej (dzieci, zmęczenie, monotonia), to wróci stary on. Że stary on będzie wzorem dla naszych dzieci. Że wpłyną na niego kumple, którzy prawie wszyscy są tacy, jak on kiedyś. Jego najlepszy przyjaciel zakończone związki odreagowuje spaniem co noc z inną. Muszę mu oddać, że teraz się stara. Trudno mu bez zawahania przyjmować te wszystkie zasady moralności Bożej, jednak co tu się dziwić bo latach przebywania w takim a nie innym środowisku. Zastanawiam się, czy to po prostu może ja jeszcze nie dojrzałam do związku. Chwilami zazdroszczę moim znajomym, które nie znalazły jeszcze miłości na życie. Tęsknię za życiem, tym które zaczęło się w połowie drugiej strony, w ciągu ostatniego roku zauroczyłam się 2 razy kimś innym... Jestem zła na siebie o to, ale dzieje się to mimowolnie. Pierwszy raz ponad pół roku temu - w pracy. Zagadał do mnie znajomy i z czasem coś się we mnie ruszyło, przyznałam sama przed sobą i przed moim przyjacielem, że szukam z tamtym kolesiem podświadomie kontaktu. Nie wiem, skąd to się w ogóle wzięło, bo nie był ani przystojniejszy, ani bliższy mojemu spojrzeniu na życie. Może też dlatego, że w tym czasie było w moim związku gorzej. Oczywiście nie brnęłam w to dalej, po ustaniu kontaktu za jakiś czas mi ostatnio, gdy w związku się niby układa, znowu mnie strzeliło... Tym razem tak jakby kolega po fachu z okolicy. Łapię się na tym, że myśli o nim sprawiają, że serce mi szaleje i robi mi się słabo. W tym przypadku mógł mi zaimponować swoimi wartościami, bo jest bardzo wierzący i daje dobry przykład. Staram się oddalać te myśli, ale mimo wszystko strasznie mi z tym źle, bo mam narzeczonego, a ten kolega śnił mi się już 4 razy pod rząd, dziś nawet, że się z nim całowałam... Mój facet o tym nie wie, bo by się chyba załamał. Z boku to wygląda tak, że narzeczony chce mi nieba przychylić, a ja w zauroczenie innymi popadam.. Czuję się winna. Dziękuję, jeśli przeczytałeś(aś) to do końca. Długo wyszło, ale nie chciałam nic istotnego pominąć. Chciałam zapytać, czy mieliście styczność z tego typu sytuacją? Co o tym sądzicie?Czy sama nie wiem, czego chcę i jestem jeszcze niedojrzała do związku? Czy moje wątpliwości są w ogóle uzasadnione, czy po prostu powinnam wyleczyć się z przeszłości? Może Pan Bóg chciał posłużyć się mną, żeby go nawrócić? Tylko wydaje mi się, że nie zrobiłby tego kosztem mojego upadku i popadnięcia w koniec życzę Wam błogosławionych Świąt Zmartwychwstania Pańskiego, z Panem Bogiem!+ Pt kwi 10, 2020 11:29 bramin Dołączył(a): Pt lis 20, 2009 9:38Posty: 3331 Re: Wątpliwości przed ślubem - normalne czy nie? @Clarissa, nie zamierzam Ci udzielac dobrych rad bo dawanie rad na odleglosc, kiedy sie kogos nie zna to jak leczenie na odleglosc. Porozmawiaj z kims do kogo masz zaufanie (psycholog, dobra przyjaciolka itp.), ktory bez emocji i na dystans moglby Ci cos konkretnego zasugerowac, zwiazku z tym, ze jak sama przyznalas, jestes podatna na wplywy innych, masz slaba psychike istnieje niebezpieczenstwo, ze ktos moze Ci cos wmowic a Ty ulegniesz tej wiec byloby isc do psychologa, terapeuty, specjalisty od terapii malzenskiej napisał(a):Czy sama nie wiem, czego chcę i jestem jeszcze niedojrzała do związku? Moze jeszcze potrzebujesz czasu aby podjac decyzje o malzenstwie? clarissa napisał(a):czy po prostu powinnam wyleczyć się z przeszłości?Dobrze byloby abys mogla przepracowac Twoje dziecinstwo i zamknac za soba napisał(a):Może Pan Bóg chciał posłużyć się mną, żeby go nawrócić? Teza bardzo ryzykowna. Lepiej nie wciagaj w to Pana Boga. Ogolna zasada: w watpliwosci nie dzialac. Masz powazne watpliwosci to nie podejmuj decyzji, odloz ja na jakis czas. Daj sobie czas do namyslu. Nie Ty pierwsza i nie ostatnia, ktora ma takie problemy. _________________MODERATOR Pt kwi 10, 2020 18:27 subadam Dołączył(a): Śr kwi 26, 2017 15:16Posty: 2035 Re: Wątpliwości przed ślubem - normalne czy nie? Czy bylem w takiej sytuacji?Wielokrotnie, problem w tym ze rozterki minely gdzies po 35 r chcesz czekac tak dlugo?Z tego co piszesz jestes typowy, uczuciowy nerd, dosc podobny do mojej zony w mlodosci - niedoceniajacy swojej wartosci jako czlowieka co moze wplynac na cale zycie. Musisz bardziej uwierzyc w siebie i zrozumiec ze z "brzydkiego kaczatka" stalas sie kazdy mlody czlowiek musisz popelnic swoja dawke bledow by uzyskac zyciwe doswiadczenie - to normalne. Wazne zeby umiec wycofac sie z nietrafionych decyzji i nie niszczyc sobie nimi lat to jeszcze kompletna niedojrzalosc, wiec i tak jestes ponad przecietna dzielac sie swoimi watpliwosciami. Niestety nikt za ciebie nie moze podjac decyzji, a znalezienie swojej drugiej polowki to najtrudniejsze zadanie w zyciu. So kwi 11, 2020 14:20 Mrs_Hadley Moderator Dołączył(a): So sty 03, 2015 12:30Posty: 1817 Re: Wątpliwości przed ślubem - normalne czy nie? clarissa napisał(a):ogólnie jestem osobą która woli się dostosować do innych, przecierpieć, ale mieć spokój i nie ranić innych w żaden sposób. Nie umiem bronić swojego zdania, gdy ktoś podnosi na mnie głos chce mi się płakać. W takim razie pomyśl o treningach asertywności, o pracy nad poczuciem własnej wartości, bo inaczej skończysz jako zmęczona, sfrustrowana życiowo osoba, której życie przeleciało przez palce, której życie obraca się wokół sprzątania domu, dbania o komfort dzieci i męża oraz na pracy, a na siebie zabraknie czasu. Wierz mi, znam takie kobiety dwa razy starsze od Ciebie i wyglądają jak wraki człowieka. Zastanów się, czy w perspektywie np. 10 lat nadal chcesz być tą samą osobą, którą jesteś dziś i w zależności od odpowiedzi opracuj plan działania, by osiągnąć ten cel. Pamiętaj też, że sami jesteśmy kowalami swojego losu i odpowiadamy za swoje szczęście. Cytuj:Co jakiś czas dostaję niezłych wątpliwości, gdzieniegdzie czytam, że to normalne, w innych miejscach, że nie, więc sama nie wiem, czy jest to powód do zmartwień czy normalna sprawa którą należy przeczekać. Jakie znaczenie ma opinia innych? Masz swoje życie, swoje sumienie i wartości, więc się kieruj tym w życiu, a nie autorytetem tłumu, bo się mi potem powiedział "jakbyś mi wtedy powiedziała, żebyśmy się jeszcze wstrzymali, to bym się załamał". Więc olałam te wątpliwości, powiedziałam sobie "weź nie wymyślaj, dobrze jest" i przyjęłam bez analizowania kolejne ustalenia, data ślubu, sala itd. - wszystko uszczęśliwiać wszystkich dookoła, żyjąc ich życiem,wspaniałomyślnie rezygnując z siebie, ignorując swoje myśli łudząc się, że dzięki temu świat Cię zaakceptuje, bo brałaś jak leci, to co było dostępne? Ślub jest sakramentem, który jest zobowiązaniem przyrzeczenia sobie wierności aż po grób. Zastanów się, czy na pewno chcesz temu akurat człowiekowi przysięgać, obdarzyć go miłością na dobre i na złe, przed ślubem zawsze można się wycofać, narzeczeństwo to tej ostatni etap na podjęcie decyzji i ta decyzja może być trudna dla Was obojga, ale lepiej zrezygnować z czegoś niż później całe życie żałować swojej decyzji tkwiąc w nieszczęśliwym małżeństwie. Ślub powinien wynikać z głębokiego pragnienia obu stron, by zbudować relację opartej na miłości do której zaprosicie Jezusa, jesteś na to gotowa?Cytuj: Nie rozumiał tego, nie pomagał, nie starał się walczyć. Często mówił, że on tak nie da rady, itd. A ja wręcz zaczynałam w depresję popadać, nie widziałam sensu żeby nawet rano wstać z łóżka. Mój błąd, że się niejednokrotnie do współżycia zmuszałam, swoją moralność na siłę wypierając poza świadomość, żeby nie bolało. Teraz wiem, że to tak naprawdę tylko niszczyło mnie i relację. Jakiś czas temu wstąpiłam do Ruchu Czystych Serc i to mi wiele dało. I muszę przyznać, że później niejednokrotnie po upadku potrafił płakać, że mi zepsuł dla Ciebie jest to, żeby mu było dobrze, a Twoje potrzeby zamykasz w szafie? Niepokojące jest to, co piszesz, bo nikt nie powinien robić coś wbrew sobie, rujnując się psychicznie, to prosta droga do depresji. Jeżeli nie postawisz twardych granic, on będzie je przekraczał również w innych dziedzinach. Cytuj:Muszę mu oddać, że teraz się stara. Trudno mu bez zawahania przyjmować te wszystkie zasady moralności Bożej, jednak co tu się dziwić bo latach przebywania w takim a nie innym przeszłości mógł popełniać wiele błędów, bo młodość rządzi się swoimi prawami, ale istotne jest to, jakim jest obecnie człowiekiem i czy z taką osobą jaką jest dziś, chcesz się związać na całe życie. Czy takiego partnera życiowego szukasz, czy ma takie spojrzenie na życie, poglądy, charakter i sposób bycia, który połączony w spójną całość daje Ci twierdzącą odpowiedź na najważniejsze pytanie dotyczące wspólnego życia i zakładania rodziny. Poczytaj wywiady z małżeństwami z długim stażem, o tym co było podstawą w ich relacjach, co scalało ich związki, co jest dla nich drugiej strony, w ciągu ostatniego roku zauroczyłam się 2 razy kimś innym... Jestem zła na siebie o to, ale dzieje się to to efekt chemii mózgu. To normalne, że wokół jest wiele atrakcyjnych ludzi i zdarza nam się w nich zauroczyć pomimo faktu bycia w szczęśliwym związku. Bo po motylkach w brzuchu przychodzi rutyna, szara codzienność. Dlatego miłość to nie zauroczenie, ale decyzja obdarzania kogoś miłością, dawania siebie w darze, choć widzimy wady tej osoby, nieraz i nie dwa, widzimy ją ubraną w nieatrakcyjne ubrania, jesteśmy nawet świadkami różnych żenujących sytuacji, a i tak nie uciekamy w objęcia atrakcyjnych kolegów/koleżanek, bo świadomie podjęliśmy decyzję, by obdarzyć miłością tego konkretnego człowieka, z którym idziemy przez życie. Pokusy zawsze będą, ale to od nas zależy czy im ulegniemy. Cytuj:Z boku to wygląda tak, że narzeczony chce mi nieba przychylić, a ja w zauroczenie innymi popadam.. Czuję się boku to wygląda tak, że z własnej woli uczyniłaś się niewolnikiem narzeczonego i cierpisz z tego powodu. Wybacz, że tak dosadnie o tym piszę, ale nie jesteś niczyją własnością i masz prawo do własnego życia, własnego zdania, życia wedle własnych przekonań, mówienia "nie", gdy ktoś narusza Twoje granice. Porozmawiaj z narzeczonym o swoich wątpliwościach, o tym jaką masz wizję Waszego małżeństwa, jakie są Twoje oczekiwania i co stawiasz na pierwszym miejscu. Nie bacz na to, że jemu może być przykro, to jest ostatni dzwonek, by rozwiać swoje wątpliwości dotyczące Waszej przyszłości i porzucić iluzje, czy złudzenia, których się trzymacie przez różne niedopowiedzenia. Polecam skorzystanie z wyjazdu na rekolekcje, najlepiej niech będą wspólne, abyście obydwoje mogli przemyśleć swoje decyzje. Wszystko to po to, żeby po ślubie nie doszło do "odkrycia", że jednak nie jesteś taka "letnia" religijnie jak myślał, a z Twojej strony, że On jednak wcale się tak nie zmienił jak myślałaś. _________________Otóż nic nie znaczy ten, który sieje, ani ten, który podlewa, tylko Ten, który daje wzrost - Bóg. 1 Kor 3, 7 Pn kwi 13, 2020 17:59 clarissa Dołączył(a): Śr kwi 08, 2020 0:11Posty: 3 Re: Wątpliwości przed ślubem - normalne czy nie? Dziękuję za odpowiedzi. bramin napisał(a):Porozmawiaj z kims do kogo masz zaufanie (psycholog, dobra przyjaciolka itp.), ktory bez emocji i na dystans moglby Ci cos konkretnego zasugerowac, z dobrą przyjaciółką z liceum. Tylko, że ona jest niewierząca Katolickie zasady życia ją tylko bawią, więc jak mogłaby mi pomóc w tej materii? Fizycznie, przyziemnie nie mam żadnych wątpliwości co do narzeczonego. Jest zaradny, pracowity i jestem pewna, że zawsze we wszystkim pomoże, że nie będzie tak, że mnie zostawi samą ze wszystkimi obowiązkami. Głównie boję się właśnie o to, jak będzie z tym życiem z Bogiem. Właśnie dlatego napisałam na forum dla psycholog może nie jest złym pomysłem.. Tylko wtedy psycholog chrześcijański. Na początku studiów chodziłam na terapię i miałam do czynienia z kilkoma "świeckimi", każdy z nich w jakimś stopniu próbował mnie zniechęcić do moralności katolickiej. subadam napisał(a):Czy bylem w takiej sytuacji?Wielokrotnie, problem w tym ze rozterki minely gdzies po 35 r chcesz czekac tak dlugo?Właśnie kierowałam się taką myślą. Że jakieś myśli, wątpliwości można mieć w każdym związku i tym samym do końca życia nie wyjść za mąż. Że wyolbrzymiam, przesadzam i boję się zmian, dlatego tak świruję. Mrs_Hadley napisał(a):Polecam skorzystanie z wyjazdu na rekolekcje, najlepiej niech będą wspólne, abyście obydwoje mogli przemyśleć swoje decyzje. Wszystko to po to, żeby po ślubie nie doszło do "odkrycia", że jednak nie jesteś taka "letnia" religijnie jak myślał, a z Twojej strony, że On jednak wcale się tak nie zmienił jak postaram się go jakoś wyciągnąć. O ile pójdzie na to i wysiedzi, bo zwykła msza czasami dla niego im krótsza tym lepsza Ja sama często słucham takich rekolekcji, np. jak sprzątam albo robię coś w domu to mam na słuchawkach ks. Piotra Glasa, ks. Dominika Chmielewskiego, ks. Piotra Pawlukiewicza czy ks. Sławomira próbuję coś puścić narzeczonemu, ale więcej niż 20 minut słuchania to już za dużo. Mniej więcej po takim czasie pyta, czy możemy to dokończyć innym razem, "a teraz chodź poleżeć bo jestem zmęczony" No chyba, że ulubiony polityk doda jakiś ciekawy film o pieniądzach, wtedy można i godzinę oglądać Cz kwi 23, 2020 12:41 Anonim (konto usunięte) Re: Wątpliwości przed ślubem - normalne czy nie? clarissa napisał(a):Fizycznie, przyziemnie nie mam żadnych wątpliwości co do narzeczonego. Jest zaradny, pracowity i jestem pewna, że zawsze we wszystkim pomoże, że nie będzie tak, że mnie zostawi samą ze wszystkimi obowiązkami. Głównie boję się właśnie o to, jak będzie z tym życiem z Bogiem. Właśnie dlatego napisałam na forum dla myślę nie można raczej dawać takich 100% gwarancji co do drugiego człowieka... czy można zagwarantować że ktoś będzie zawsze taki wyidealizowany i nie wymieni kogoś na inny model za jakiś czas. Czym jest dla narzeczonych przysięga, ślubowanie przed Bogiem i sobą wzajemnie, czym jest wiara i czy opierają wspólnie swoją miłość na wierze i na życiu z Bogiem. Czy jeśli przyjdą momenty trudne, to czy wiara i świadomość przysięgi, ślubowania a przede wszystkim - świadomość tego że małżeństwo jest nierozerwalnym sakramentem, czy to pomoże przetrwać małżonkom razem? Czy to dla nich obojga stanowi wartość? Jak rozumieją miłość? Czy jako postawę, decyzję? Trwać w tej decyzji i postawie, pomimo trudności, zmienności uczuć, emocji a nawet zauroczenia się kimś innym czy doświadczania przykrości? Bowiem jeśli jedno z narzeczonych postrzega małżeństwo jako nierozerwalny sakrament a miłość jako decyzję i postawę nie opartą na uczuciach które mogą być różne, ale drugie już nie dzieli tej jakże ważnej, a w sumie najważniejszej kwestii życia, to jak można budować trwałe małżeństwo tylko jednostronnie? Jeśli wiara dla jednego z narzeczonych jest ważna i stanowi istotny filar na którym buduje swoje życie, a nie jest ta przestrzeń dzielona z drugim człowiekiem który ma stać się kimś z kim idzie się przez całe życie, to być może człowiek będzie czuł się osamotniony w tej sferze i będzie odczuwał pewien rodzaj cierpienia iż małżonek nie dzieli z nim wiary, to może być także przestrzenią dla pewnych nieporozumień, niezrozumienia. To jest Twój osobisty wybór, nikt nie może niczego Ci narzucać ani proponować, można tylko napisać o pewnych refleksjach, przemyśleniach. Ale to czy Ty chcesz iść z tym człowiekiem przez życie i czy on ma stać się Twoim mężem, to jest Twój życiowy wybór. Hm, zaradność życiowa, rozumiem że to dla kobiety istotna sprawa, ale opierać na tym całe małżeństwo, bo jest zaradny życiowo, a co jeśli przestanie być? W życiu są różne sytuacje. Pomaga zawsze, a co jeśli przestanie pomagać a zacznie pomagać bardziej innym, na przykład atrakcyjnej koleżance? Czy kobieta wychodzi za mąż za pewne cechy które dostrzega w mężczyźnie na ten czas, czy też wychodzi za tego konkretnego mężczyznę, człowieka, zaradnego czy mniej zaradnego, ale ona chce z nim być bo to jest ten mężczyzna. Cz kwi 23, 2020 17:54 inga_hp Dołączył(a): Śr lip 10, 2019 11:46Posty: 231 Re: Wątpliwości przed ślubem - normalne czy nie? Jest prawdopodobne, że osoba wierząca utworzy szczęśliwy związek z osobą niewierzącą. A prawdopodobieństwo to wynosi jeden do tryliona miliardów. Nie widzę sensu myśleć o małżeństwie z kimś, kto odrzuca jego sakramentalny wymiar. Już lepiej pozostać samotnym całe życie, bo niewiara jednej osoby będzie podkopywać autorytet drugiej w tej kwestii i dzieci będą miały mętlik w głowie. Cz kwi 23, 2020 20:57 clarissa Dołączył(a): Śr kwi 08, 2020 0:11Posty: 3 Re: Wątpliwości przed ślubem - normalne czy nie? inga_hp napisał(a):Jest prawdopodobne, że osoba wierząca utworzy szczęśliwy związek z osobą niewierzącą. A prawdopodobieństwo to wynosi jeden do tryliona o tym. Tyle że on nie jest niewierzący. Od dziecka był ministrantem i nigdy nie przestał chodzić do kościoła, nawet się modli codziennie. Problem w tym, że się w życiu pogubił i nikt mu nie wytłumaczył na czym polega prawdziwa wiara. Cz kwi 23, 2020 21:50 inga_hp Dołączył(a): Śr lip 10, 2019 11:46Posty: 231 Re: Wątpliwości przed ślubem - normalne czy nie? clarissa napisał(a):inga_hp napisał(a):Jest wprawdopodobne, że osoba wierząca utworzy szzęśliwy związek z osobą niewierzącą. A prawdopodobieństwo to wynosi jeden do tryliona o tym. Tyle że on nie jest niewierzący. Od dziecka był ministrantem i nigdy nie przestał chodzić do kościoła, nawet się modli codziennie. Problem w tym, że się w życiu pogubił i nikt mu nie wytłumaczył na czym polega prawdziwa wiara. Jest niewierzacy z Twoich opisów Twoich Wiary sie nie da wytłumaczyć albo ona jest albo nie ma. Małżeństwo jest na całe życie a oprócz męża wybierasz też potencjalnego ojca dla swoich a może się zmieni jest bardzo naiwine. Pt kwi 24, 2020 6:40 Believing Dołączył(a): Cz wrz 20, 2018 19:14Posty: 1494 Re: Wątpliwości przed ślubem - normalne czy nie? clarissa napisał(a):Mój błąd, że się niejednokrotnie do współżycia zmuszałamclarissa napisał(a):W naszym związku w wartościach czułam się też osamotnionaclarissa napisał(a): "Jakby okazało się, że moje dziecko jest chore, wcale bym się nie zawahał usunąć". clarissa napisał(a):Chwilami zazdroszczę moim znajomym, które nie znalazły jeszcze miłości na się co robisz. _________________"Informacja i wiedza - oto dwie waluty, które nigdy nie wyjdą z obiegu." Neil Gaiman Pt kwi 24, 2020 7:04 inga_hp Dołączył(a): Śr lip 10, 2019 11:46Posty: 231 Re: Wątpliwości przed ślubem - normalne czy nie? Kapusta jeszcze o tym, ze w sumie nazywanie się wierzacym tez nie ma znaczenia jesli ktoś nie jest zjednoczony z Chrystusem, bo wszak same demony wierzą i drżą. Pt kwi 24, 2020 10:18 Wyświetl posty nie starsze niż: Sortuj wg Strona 1 z 1 [ Posty: 11 ] Nie możesz rozpoczynać nowych wątkówNie możesz odpowiadać w wątkachNie możesz edytować swoich postówNie możesz usuwać swoich postówNie możesz dodawać załączników

To wcale nie jest żart, czasami najlepsze, co możecie zrobić, gdy pojawiają się wątpliwości przed ślubem, to odwołać jego planowanie. Zdarzały nam się odwołane wesela, niektóre rok, a niektóre dwa tygodnie przed datą ślubu. Za każdym razem jedyne, co mogliśmy powiedzieć młodym, to, że lepiej teraz niż po ślubie. Jeśli czytając ten wpis, zaczniecie mieć wątpliwości, porozmawiajcie o tym z partnerem lub z kimś bliskim i zaufanym albo udajcie się do poradni terapeutycznej. Swoim wątpliwościom trzeba się przyjrzeć, mogą one wynikać z tego, że to nie jest odpowiedni partner czy partnerka, ale także z lęku przed związkiem. Im szybciej zaobserwujecie u siebie takie emocje i zbadacie ich pochodzenie, tym większa szansa na zbudowanie dobrego, solidnego związku. Nie bierzcie ślubu, jeśli poniższe zdania Was dotyczą: 1. Nie chcę być sam/sama. A po ślubie mam pewność, że będziemy razem na zawsze – błąd. Żaden związek nie jest sam z siebie „na zawsze”, to jest stałe wypracowywanie kompromisów, stała praca. Bez miłości i przyjaźni jako podstaw ciężko, żeby związek przetrwał. Bycie samemu nie jest złe, a niektórzy psycholodzy uważają, że osoby, które potrafią być szczęśliwe, gdy są same, tworzą trwalsze związki. Nasze szczęście nie powinno opierać się na partnerze, powinno być zakotwiczone w nas, wypływać z naszego wnętrza, a nie ze świata zewnętrznego. 2. Szalejemy na swoim punkcie, choć znamy się krótko, wiemy, że to to! Gratulacje. Ale jednak poczekajcie chwilę, to, że teraz wątpliwości przed ślubem Was nie dotyczą, nie znaczy, że w końcu się nie pojawią. Terapeuci doradzają, by spędzić ze sobą minimum rok, widując się jak najczęściej, w różnych sytuacjach, nie tylko w atmosferze randek, lecz także przeziębienia, kataru, kaca, zmęczenia i zdenerwowania. 3. Chcę wyrwać się ze swojego obecnego życia, z miejsca zamieszkania, z domu rodzinnego, z mieszkania z rodzicami… Super! Zróbcie to! Wyrwijcie się. Ale lepiej znaleźć sobie pracę w mieście i wynająć łóżko w pokoju dzielonym z innymi ludźmi niż brać ślub z takiego powodu. 4. Po ślubie będzie lepiej, partner/partnerka zmieni się dla mnie albo ja zmienię go/ją Nie bierzcie ślubu z kimś, kogo chcecie zmienić. To nie ma sensu i jest nie fair wobec partnera czy partnerki. Jeśli przed ślubem w związku nie jest OK, to po ślubie też nie będzie. Najpierw się do siebie zbliżcie, popracujcie nad tym, co Wam przeszkadza – i gdy się uda, bierzcie ślub! Jeśli zaś się nie uda, a nie umiecie tego zaakceptować, warto pomyśleć, czy na pewno z taką osobą chcecie spędzić resztę życia. Marzy Wam się zorganizować dzień ślubu na własnych zasadach? Pomoże Wam w tym poradnik "Ślub i wesele we własnym rytmie", a w nim: Prawie 400 stron przydatnej wiedzy, która sprawi, że ten dzień faktycznie będzie jednym z najprzyjemniejszych w Twoim życiu Porady od kilkunastu ekspertów z branży ślubnej Ćwiczenia i zadania, które pozwolą wam lepiej współpracować i nie tylko przy organizacji tego dnia, ale też w życiu codziennym Psychotesty i porady psychologów, które pomogą wam obrać właściwy kierunek działania w życiu i na weselu Śmieszne anegdotki z naszego weselnego życia, które często są też mądrą lekcją na przyszłość! Umowy, listy i inne materiały do pobrania Prawie 400 stron przydatnej wiedzy, która sprawi, że ten dzień faktycznie będzie jednym z najlepszych w Twoim życiu! 5. Chcę ślubu. KROPKA. Ślub dla samego ślubu? Jeśli marzy Wam się piękna impreza, zróbcie lepiej bankiet, sylwestra albo bal. Wesele i ślub zostawcie na moment, w którym naprawdę zechcecie spędzić z kimś życie. 6. Jeśli czujecie, że to nie jest to, ale już zaczęliście planować… trudno Ja to przeżyłam, więc naprawdę wiem, o czym mówię. Odwołanie ślubu jest straszne, ale życie po ślubie z kimś, kogo się nie kocha, jest dużo straszniejsze. I trwa dużo dłużej. 7. Pieniądze. Chyba nie warto. Choć sama nie wiem. Jeśli kochacie pieniądze, to w sumie z nimi bierzecie ślub… 😉 A skoro mowa o pieniądzach, to z TEGO wpisu dowiecie się, jak je oszczędzić planując ślub i wesele. 8. Presja innych, biorę ślub, bo wszystkie koleżanki już dawno wzięły, bo rodzice nie dają mi spokoju, bo partner/partnerka naciska… Presja nigdy nie pomaga. Jeżeli sami nie jesteście zdecydowani na ten krok, nikt inny nie może decydować. Napiszę Wam banał, ale warto takie banały powtarzać: nikt za Was nie przeżyje życia, a z każdym dniem to życie robi się krótsze. Róbcie tylko to, co jest zgodne z Waszym sercem i Waszym rozumem. Mam nadzieję, a nawet inaczej – mam marzenie, że każda para, która to czyta, kocha się ponad wszystko, chce dla siebie tylko dobra; marzy mi się, by ten krótki wpis był dla Was tylko zabawnymi anegdotkami do czytania. Natomiast jeśli jednak czujecie, że coś jest nie tak i nadal macie wątpliwości przed ślubem, PRZEMYŚLCIE TO. Autorzy tekstu: Małgorzata i Maciej Dziczkowscy Kim jesteśmy? Nazywamy się Meg i Maciej Dziczkowscy, prowadzimy dwie sale weselne, rustykalny Złoty Jar i industrialną Starą Kruszarnię, organizujemy też jedyne na Dolnym Śląsku alternatywne targi ślubne Concept Weddings we Wrocławiu. Zorganizowaliśmy już kilkaset wesel, pomogliśmy wielu parom w trudnych decyzjach, a sami bywaliśmy na początku swej kariery kierownikiem sali, DJem, wodzirejem a nawet dekoratorem. O ślubach i weselach wiemy naprawdę dużo, a przyjaźnie z innymi firmami z branży weselnej pozwalają nam dopytać i stale wiedzieć więcej! Prywatnie jesteśmy małżeństwem z 4-letnim stażem, najlepszymi przyjaciółmi, podróżnikami, instagramerami po 30-stce i poszukiwaczami przygód w codziennym życiu. Najnowsze wpisy Atrakcje weselne — jakie wybrać? Branża ślubna rozwija się bardzo intensywnie i każdego roku powstają nowe atrakcje weselne, odpowiadające bieżącym trendom. Jest rustykalnie, boho czy glamour, bez kiczu i tandety. Czytaj >> Jak oszczędzić na weselu? Wesele to często nie lada wydatek, dlatego warto zastanowić się, jak ograniczyć koszty podczas jego organizacji. Oto kilka naszych wskazówek, które powiedzą Wam, jak oszczędzić Czytaj >> Nasz podcast Nasz podcast „Ślub i wesele we własnych rytmie” znajdziesz w serwisie Spotify, Apple Music i innych aplikacjach podcastowych. Poradnik "Ślub i wesele we własnym rytmie" to: Prawie 400 stron przydatnej wiedzy, która sprawi, że ten dzień faktycznie będzie jednym z najprzyjemniejszych w Twoim życiuPorady od kilkunastu ekspertów z branży ślubnejĆwiczenia i zadania, które pozwolą wam lepiej współpracować i nie tylko przy organizacji tego dnia, ale też w życiu codziennymPsychotesty i porady psychologów, które pomogą wam obrać właściwy kierunek działania w życiu i na weseluŚmieszne anegdotki z naszego weselnego życia, które często są też mądrą lekcją na przyszłość!Umowy, listy i inne materiały do pobrania

czy są normalne, jak sobie z nimi poradzić i inne pytania na które warto odpowiedziećOkres przygotowań do ślubu i wesela jest intensywnym czasem, w którym miesza się ze sobą wiele uczuć. Tych pozytywnych: podekscytowania i radości, że to już, że to z tą właściwą osobą, że na całe życie i tych negatywnych: zmęczenia ilością przygotowań, odczuwania presji czy stresu wywoływanego koniecznością dokonywania wyborów, które zadowolą szerokie grono zainteresowanych. Ze wszystkimi narzeczeni, którzy grają w jednej drużynie, są w stanie sobie poradzić. Do momentu w którym jakaś drobna myśl zmieni się w to normalne, że w dobrze funkcjonującym związku pojawia się wątpliwość?Wątpliwości są elementem podejmowania ważnych decyzji. Są dla człowieka oznaką, że temat, którego dotykają jest ważny, wymaga dokładnego przeanalizowania i pewności w podjętej decyzji. Nie zawsze taka wewnętrzna analiza ma miejsce przed wręczeniem czy przyjęciem pierścionka zaręczynowego, czasem występuje już po powiedzeniu pierwszego „tak”.Tym co na etapie ślubnych przygotowań może wywoływać stres i wątpliwości jest powaga i nieodwracalność podjętych decyzji. Ślub wiąże się z koniecznością ustatkowania się, wzięcia odpowiedzialności za drugą, a potem kolejną osobę, rezygnacją z możliwości zmian partnera seksualnego i znalezienia kogoś innego, czasem bliższego ideału. Wątpliwości mogą mieć swoje źródło także w tym co niektóre osoby motywuje do zawarcia związku małżeńskiego: presji społecznej, chęci zadowolenia rodziców, przekonaniu, że to już odpowiedni wiek, że szkoda zmarnować zainwestowany w związek czas, że nikogo lepszego można już nie są czymś z czym trzeba się uporać. To te zagłuszane, spychane pod dywan, stresują i nie pozwalają na spokojne i szczęśliwe przeżywanie okresu przygotowań lub ewentualną rezygnację z niego. Popularne jest przekonanie, że miłość pokona wszystkie przeszkody, że ślub odmieni podejście partnerów do związku, że dziecko będzie lekarstwem na problemy. Niestety tak się nie dzieję, bo najlepszym momentem na rozwiązanie problemów i rozwianie wątpliwości jest teraz. Nie później i nie z założeniem, że ktoś naprawi to za nas lub problem rozwiąże się sam. Przedślubne wątpliwości i obawy nie pojawiają się u wszystkich par, ale fakt ich wystąpienia nie oznacza, że para jest skazana na analiza wątpliwościNajlepszą metodą walki z wątpliwościami jest ich poznanie. Trudność polega na tym, że poważne wątpliwości trzeba odróżnić od niepokoju i stresu wywołanego przygotowaniami. Pomocne przy tym może być proste pytanie o to czego wątpliwości dotyczą. Naturalnym jest, że para może zastawiać się nad tym jak poradzi sobie w nowych rolach społecznych – „męża” i „żony”, z relacjami z rodzinami pochodzenia, jak upora się z nową sytuacją finansową. Wątpliwościami, których nie powinno sie lekceważyć są te dotyczące wyboru partnera. Wymagają one dokładniejszego zastanowienia się nad tym czy wybór partnera jest właściwy, a para jest/czuje się wystarczająco dojrzała, aby zawrzeć związek wątpliwości warto poszukać odpowiedzi na proste pytania:Czy chcesz być jego/jej żoną/mężem? Dlaczego?Jak będzie wyglądało Twoje idealne życie za 10-15 lat? Czy Twoja druga połówka widzi je podobnie? Czy w Twoim wyobrażeniu jest dla tej osoby ważne miejsce?Czy będziesz żałować, że czegoś nie zdążyłaś/eś zrobić zanim/jeśli jego/ją poślubisz?Jak sobie z wątpliwościami poradzić?Obawy i wątpliwości mogą być sygnałem ostrzegawczym. Nie powinno się ich ignorować i uznawać za normalne i obecne u każdego człowieka będącego na podobnym etapie w życiu (nie, nie każdy ma wątpliwości). Jeśli wątpliwości stają się uciążliwe, to warto nimi podzielić się z drugą osobą. Z kim najlepiej? Z partnerem/partnerką. Może brzmi to przerażająco, ale to osoba, która jest najbardziej zainteresowana tematem i bezpośrednio z nim związana. Taka rozmowa jest doskonałą okazją do obserwacji relacji: tego jak jedna osoba reaguje na obawy i potrzeby drugiej, czy potrafi wysłuchać, czy jest wsparciem, czy potrafi zaakceptować jej uczucia, czy osoba chcąca rozpocząć taką rozmowę potrafi partnerowi na tyle zaufać, aby podzielić się swoimi wątpliwościami?Z psychoterapeutą. Profesjonalna pomoc osoby trzeciej, niezaangażowanej emocjonalnie w sytuację, jest najcenniejszym co można sobie w sytuacji poważnych wątpliwości księdzem. Dla osób wierzących i z różnych powodów nie decydujących się na pomoc psychologa, to także dobra rozmowa to za mało i/lub potrzebny jest czas, warto rozważyć odłożenie decyzji o ślubie na czas nieokreślony lub przesunięcie go na późniejszy termin. To dodatkowy czas, który będzie można wykorzystać na przyjrzenie się wątpliwościom, zastanowieniem nad swoimi oczekiwaniami i w razie potrzeby skorzystanie z pomocy terapeuty zajmującego się pracą z o odejściuOdejście od drugiej osoby, z którą planowało się wspólną przyszłość, nigdy nie będzie łatwe i bezbolesne. Poza kosztami emocjonalnymi jakie wywołuje, wymusza także wzięcie odpowiedzialności za podjęte decyzje, decyzje nie tylko o swoim życiu, ale także partnera, rodziców i przygotowania do ślubu i wesela były zaawansowane należy liczyć się z koniecznością poinformowania o zaistniałej sytuacji zaproszonej na uroczystość rodziny oraz dużymi stratami finansowymi, którymi najczęściej obarczana jest strona wycofująca się. Pomimo wszystkich trudności jakie pociąga za sobą podjęcie decyzji o rozstaniu, powinna wywoływać ona uczucie spokoju i pewność, że postąpiło się strona medalu, czyli jak pomóc osobie z wątpliwościami?Bardzo często przedślubne wątpliwości pary młodej są bagatelizowane przez ich najbliższych, zbywane zdawkowymi: „To tylko stres, każdy tak ma.”, „Nie przesadzaj, przecież jesteście razem już tyle lat.”. Ludzie boją się, że każda ich odpowiedź czy głębsza rozmowa będzie wiązała się z wzięciem odpowiedzialności za jej z taką, trudną, rozmową sobie poradzić?Potraktować wątpliwości osoby, która o nich mówi poważnie. Nigdy nie można mieć pewności, że to tylko stres. Coś ważnego musiało skłonić ją do powiedzenia o swoich wątpliwościach na osoby, którym wystarczy możliwość porozmawiania o problemie. Warto dać im do tego okazję. Być, wysłuchać, pozwolić na własne problem przerasta słuchającego i zwierzającego się, to najlepszym co można dla takiej osoby zrobić jest zaproponowanie wizyty u to wszystko jest takie ważne?Jest. W 2012 roku, na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles, psycholodzy przeprowadzili badanie mające na celu sprawdzenie czy wątpliwości dotyczące zawarcia związku małżeńskiego mogą prowadzić do nieszczęśliwego małżeństwa lub rozwodu. Do jakich wniosków doszli?Na podstawie odczuwanej niepewności przed ślubem, szczególnie u kobiet, można przewidywać wyższe ryzyko rozwodu i niższą satysfakcję z małżeństwa w późniejszych latach. Wątpliwości są czymś obok czego nie powinno się przechodzić obojętnie. Czasem wystarczy dać sobie czas na przemyślenie i analizę swojej sytuacji, czasem trzeba skorzystać z pomocy specjalisty. Nie warto, niezależnie od wszystkiego, odbierać sobie możliwości starannego zdecydowania o sobie i swojej Kwasek-Mroczek

Biały welon, idealnie skrojony garnitur, złote obrączki, dzieci sypiące kwiatki w Kościele, sala niczym z żurnala… Tak wiele detali, by ślub i wesele było jak z marzeń… Gdy spoglądamy na młodziutkie pary, które większość swojego czasu spędzają na tym, by stworzyć coś ponad – ponad to, co już było. Często słyszymy głosy …ja zamówiłem karocę… , …moja suknia będzie sprowadzona z Paryża… , …musi być idealnie – zrobię wszystko, by zaskoczyć moich gości… Para skupia się na tym, co mało ważne zapominając o sobie. Planowana z kilkunastu miesięcznym wyprzedzeniem uroczystość odciąga ich od tego, co najważniejsze – od tego, jak będzie wyglądać ich życie po ślubie… Partnerzy zakochani w sobie celebrują miłość romantyczną całkowicie zapominając o tym, że małżeństwo to również umowa. Osoby, które się rozwiodły wiedzą o tym najlepiej. Małżeństwo to umowa na związek, która oprócz miłości romantycznej powinna być wypełniona rozmową o tym jak pielęgnować role, które nabywamy po zmianie statusu singla na żonaty/ zamężna. O czym warto rozmawiać przed ślubem? Poniżej przedstawiam kilka zaleceń dla osób planujących ślub, by nie zapomniały o tym, co najważniejsze o ROZMOWIE… Rozmowa na temat ich samych, na temat ich potrzeb i pragnień… Zanim podpiszesz kontrakt małżeński zaplanuj z ukochanym/ ukochaną rozmowę, która da Ci obraz Was już po ślubie… ROZMOWA O PIENIĄDZACH Pieniądze to nie najważniejsza rzecz w miłości, ale stają się niezwykle ważne, by móc żyć w zgodzie finansowej. Zarabiasz? Prowadzisz osobne konto oszczędnościowe? Wydaje Ci się, że po ślubie tak zostanie? Porozmawiaj o tym. Małżeństwo, to nie tylko dwoje zakochanych w sobie ludzi, to dom, rodzina, finanse, rachunki… Szara rzeczywistość szybko wkrada się do oazy zakochanych, gdy każdy z partnerów jest przekonany, że to co moje, to moje, a to co Twoje to nasze… Przeanalizujcie na spokojnie jeszcze przed ślubem, to w jaki sposób będziecie finansowo dbać o własny status małżeński. Ustalcie własne potrzeby i potrzeby małżeństwa, czyli domu, rodziny, itd. Rozmowa jest niezwykle ważna ponieważ od razu po ślubie może się okazać, że Twój partner ma milionowy dług na koncie i będzie oczekiwał, że zaangażujesz się w jego spłatę. A Twoje marzenia o domku z ogródkiem szybko ulecą, niż się rozpoczną… Pamiętaj konflikty finansowe może od razu nie poprowadzą Cię do rozwodu, ale mogą się stać niekończącą kłótnią małżeńską… ROZMOWA O PODEJMOWANIU DECYZJI Jesteście dwoma odmiennymi typami osobowościowymi – macie różne charaktery, pochodzicie z różnych środowisk… Wszystko to wpływa na to, jak będziecie się zachowywać w momentach, gdy potrzebne będzie podjęcie konkretnej i stanowczej decyzji. Spójrz na pary, które odsyłają swoje dzieci do drugiego partnera. Po pierwsze ktoś może bać się zadecydować, może oczekiwać przejęcia całkowitej odpowiedzialności za daną sytuację, a nawet może się bać, że jego decyzja może doprowadzić później do kłótni… Dwa dominujące charaktery, dwa uległe charaktery, dwa różne charaktery – w każdej sytuacji podjęcie decyzji będzie wyglądać inaczej i inny będzie jej przebieg. Warto jeszcze przed ślubem porozmawiać o tym w jaki sposób będą podejmowane decyzje – kiedy partner będzie mógł sam decydować, jakie decyzje wymagają konsultacji? Priorytetem niech stanie się wspólnota – wspólne decyzje, obopólna odpowiedzialność… ROZMOWA O TYPACH OSOBOWOŚCIOWYCH Jak już wcześniej przeczytałeś/aś każdy z nas ma inne typy osobowości i czego innego oczekuje. Warto porozmawiać i o tym… Pamiętaj, że małżeństwo to nie tylko dwoje rozkochanych w sobie kochanków, ale również problemy finansowe, zdrowotne… Opowiedz swojemu partnerowi o tym w jaki sposób reagujesz na stres i czego w tym momencie będziesz oczekiwać od niego. Rozmawiajcie o swoich słabościach i potrzebach… ROZMOWA O ROLACH MAŁŻEŃSKICH I tutaj dość kontrowersyjny temat… Zawierając małżeństwo często nie myślimy o tym, jak wyobraża sobie małżeństwo nasz partner. Nie mówimy o tym, w jaki sposób my sami wyobrażamy sobie podziały, wychodząc z założenia, że partner na pewno myśli podobnie. To największy błąd. Jeśli Twój partner ma wyobrażenia o tym, że Ty zrezygnujesz z pracy i zajmiesz się tylko i wyłącznie domem i dziećmi, a Twym marzeniem jest realizowanie swoich planów zawodowych możecie szybko stracić do siebie szacunek. Każdy z Was powinien wiedzieć – jak drugi partner wyobraża sobie podział ról, a tym samym podział obowiązków. Warto wypracować kompromis jeszcze przed ślubem. ROZMOWA O POWIĘKSZENIU RODZINY Każdy z partnerów powinien poznać oczekiwania drugiego partnera w owej kwestii. Nie wychodź od razu z założenia, że Twój partner tak dobrze dogaduje się z dziećmi i na pewno będzie chciał piątkę, jak Ty sobie to wymarzyłeś/aś. To, że ktoś wykazuje się niezwykłą troską i zaangażowaniem w towarzystwie dzieci nie od razu oznacza, że marzy o licznej rodzinie. Rozmowa o potomstwie jest kwestią niezwykle ważną – nigdy o niej nie zapomnijcie. Poznajcie swoje zdania i na ten temat, bo może się okazać, że partner nie chce mieć dzieci. ROZMOWA O WYCHOWANIU DZIECI Myślicie, że ten punkt Was nie dotyczy? Bo przecież nie planujecie jeszcze dzieci… Mimo wszystko i ten temat warto poruszyć. Każdy z Was pochodzi z innych środowisk, z innych domów i często to, co wynosimy z domu rodzinnego chcemy powielić we własnym. Pamiętaj, że to może być całkowicie odmienne i sprzeczne z tym, co myśli i uważa Twój partner. Nigdy nie zapomnijcie o rozmowie na temat wychowania: jakie są Wasze priorytety? Co to dla Was znaczy dyscyplina? Jeśli macie różne wizje wychowania dziecka warto zwrócić na to uwagę jeszcze przed ślubem… ROZMOWA O FLIRTOWANIU Nigdy nie wolno nam zapomnieć o tym, że każdy z nas lubi być zauważany i doceniany, a co za tym idzie nie jeden partner lubi sobie od czasu do czasu poflirtować. Gdy emocje opadną i Twój partner przyzwyczai się do Twojej obecności możesz być lekko zażenowany/a, gdy Twój partner zacznie flirtować z innymi kobietami/ mężczyznami. Choć sama kwestia jest również sporna i nie musi Was dotyczyć, to warto i ją przedyskutować. Warto porozmawiać o granicach samego flirtu. Co Ty sam/a uważasz na temat flirtowania? Jest to tylko kilka podstawowych tematów, które powinny zostać poruszone jeszcze przed samym zawarciem małżeństwa. Myślę, że każdy z Was powinien jeszcze sam na spokojnie zastanowić się nad tym, o czym chciałby porozmawiać. Czasem nawet rozmowa o seksie jest wskazana… Pamiętaj Twój partner nie czyta w Twoich myślach. Nie zna słów niewypowiedzianych… Jeśli chcecie się naprawdę poznać dajcie sobie czas, czas na szczere rozmowy. Komunikacja w związku, to najważniejszy element małżeństwa, ale również miłości. Rozmowa, rozmowa, jeszcze raz rozmowa… Naprawdę warto !!! Autorka: Agnieszka » O MNIE ODSZUKAJ RADOŚĆ W KILKU SŁOWACH - CZYTAJ i UCZ SIĘ DZIENNIK MIŁOŚCI WŁASNEJ „DZIENNIK MIŁOŚCI WŁASNEJ” to e-book dla każdego, kto chce zacząć siebie kochać. To propozycja dla wszystkich którzy pragną patrzeć na siebie oczami szacunku, zrozumienia, akceptacji i wdzięczności ❤❤❤ (więcej…) CZYTAJ ELIKSIR PEWNOŚCI SIEBIE ELIKSIR PEWNOŚCI SIEBIE, czyli jak pokonać wewnętrzne i zewnętrzne blokady? Istnieją takie momenty, w których z wielkim cierpieniem na duszy wątpimy w siebie. Nie czujemy się zbyt dobrze we własnej skórze, odczuwamy ucisk w gardle, nogi odmawiają posłuszeństwa, a serce zbyt szybko zaczyna bić. Człowiek sam ze sobą czuje się źle. A wszystko z powodu kulejącej pewności siebie, która daje o sobie znać, w takich momentach, które są dla nas nazbyt obciążające. Dlatego postanowiłam napisać książkę, która dokładnie zobrazuje, jak stać się pewnym siebie człowiekiem. (więcej…) CZYTAJ Źródła braku pewności siebie, czyli skąd u ludzi niskie poczucie wartości? „Źródła braku pewności siebie” to e-book dla każdego, kto chce wziąć pewność siebie w swoje ręce i podjąć decyzję, co dalej powinien z nią zrobić. To nade wszystko źródło schematów głęboko zakorzenionych w podświadomości. To prawda o tym skąd u ludzi niskie poczucie wartości, jak również o tym, co wpływało i wpływa cały czas na naszą pewność siebie. W e-booku: (więcej…) CZYTAJ TOXIC 2, jak poradzić sobie z miłością, która Cię niszczy? Toksyczna więź… Coraz bardziej świadomi, a jednak wciąż tak bardzo nieświadomi… Niestety wciąż zbyt wiele osób tkwi w toksycznych relacjach, całkowicie rujnując swoje zdrowie psychiczne. Nazbyt wiele osób wciąż nieświadomie oddaje swoje życie w ręce wampira emocjonalnego. Traci wszystko – szczęście, radość, poczucie bezpieczeństwa, spokój, swoje prawa, zdrowie i to wszystko w imię zasad, które zostały zbudowane przez toksycznego wampira. Jednak w życiu każdego z nas przychodzi taki moment w których pragniemy tylko jednego – wolności i rozumienia… Czy należysz do tych osób? (więcej…) CZYTAJ TOXIC, jak sobie radzić z osobami, które utrudniają Ci życie? Emocjonalnie wykorzystani… Emocjonalny wampir to szantażysta o wielu twarzach. Gra i wykorzystuje – owija sobie nas wokół palca i nawet nie wiemy kiedy, a już zachowujemy się tak, jak on sobie tego życzy. To nie Twoja wina!!! Emocjonalny szantażysta to cholerny manipulator – wykorzysta wszystko i wszystkich, by zdobyć to, co jest mu w danej chwili potrzebne. W nosie ma uczucia innych – najważniejsze to podbudowanie własnego ego… Najtrudniejszy moment naszego życia to ten, w którym w końcu zdajemy sobie sprawę z faktu, że ta osoba nas krzywdzi. Ciągła krytyka, obgadywanie, niedorzeczne plotki, brak szacunku, obojętność ze strony bliskich… Odczuwasz to u siebie w życiu? (więcej…) CZYTAJ CZARNA KSIĘGA PERSWAZJI Sztuka perswazji to sposób na życie… Choć mylona z manipulacją, to jednak jest bardzo daleka od tego postępowania… Perswazja to sposób przekonywania do własnych racji bez wpływu na zdrowie innej osoby. Pomaga dojść do konsensusu poprzez dyskusję zainteresowanych stron nad zaistniałym problemem – tym samym otwiera drogę do jego rozwiązania. Jest również nieodzownym czynnikiem łagodzącym wszelkie kłótnie, czy spory. Należy pamięć, że perswazja nie polega na zmuszaniu, jak to lubi robić manipulacja. Perswazja nigdy nie jest powiązana z kłamstwem, czy mówieniem nieprawdy. Skupia się przede wszystkim na argumentowaniu danych twierdzeń i postaw w sposób rzeczowy i kompetentny. …ale dość z teorią… Czas zobaczyć, czego nauczy nas CZARNA KSIĘGA PERSWAZJI… Publikacji pomoże przede wszystkim opanować bezcenne techniki życia wśród wielu różnych osobowości… (więcej…) CZYTAJ DEPRESJA NIEWIDZIALNY WRÓG DEPRESJA WCIĄŻ OBECNA… Do tej pory na temat depresji powstało wiele książek, jednak wszystkie „jakieś takieś”… Niby służą pomocą, a wciąż zbyt wiele w nich skomplikowanych terminów… Zbyt mało poradników – zbyt mało prostych przekazów… Dzisiaj chcę Ci przedstawić pozycję, która jest daleka od medycznych nierozumianych słów. Nie znajdziesz tu nic trudnego do zrozumienia. Ta książka jest napisana, by służyć i pomagać – ma zwiększyć świadomość samego chorującego, jak i jego najbliższych, którzy walczą razem z nim. (więcej…) CZYTAJ ZBURZĘ TEN MUR CZAS NA ZMIANY… Czy masz czasem tak, że gdziekolwiek się ruszysz, to napotykasz na mur? Próbujesz coś zmienić, coś osiągnąć, ale nic się nie zmienia? Jest pewien sposób na to… Czas zburzyć ten okropny mur, który przez lata budowany był przez porażki, negatywne myśli, krzywdzące opinie, brak pewności siebie, trudne dzieciństwo, okrutne utarte schematy… Wszystko, czego teraz potrzebujesz, to uświadomienie sobie, jak dotrzeć do własnego szczęścia. Dzięki tej książce odzyskać siebie – zrozumiesz i zaakceptujesz, a przede wszystkim nauczysz się prawdziwie żyć. Trener rozwoju osobistego pomoże Ci zrozumieć, co to znaczy żyć pełnią życia. (więcej…) CZYTAJ WŁADCA SŁOWA Władca słowa… Jak skutecznie i celnie wymierzać słowo, aby osiągnąć władzę nad ludzkimi emocjami? Książka, której opis właśnie czytasz, stawia sobie za cel dać Ci władzę nad ludzkimi emocjami. Będzie tu mowa o tym, jak możesz się nauczyć sięgać poza racjonalne motywy innych ludzi i oddziaływać bezpośrednio na ich instynkty, rozbudzając i rozpalając swymi słowami ich wyobraźnię. Pokażemy Ci, w jaki sposób, sięgając poza racjonalne motywy słuchacza, możesz rozpalać wyobraźnię samymi słowami. Czyli, w skrócie, dowiesz się przede wszystkim… Nauczy się – Jak bezpośrednio wpływać na ludzkie instynkty, emocje i wyobraźnię, sprawiając, że wszelkie Twoje sugestie staną się nieodparcie fascynujące, zniewalające i hipnotyczne? (więcej…) CZYTAJ POTĘGA ŻYCIA – Jak zacząć od nowa, nie zmieniając wszystkiego wokół? Każdy z nas w pewnym momencie swojego życia staje oko w oko z potrzebą zmiany, która często przychodzi niespodziewanie i od której tak naprawdę nie ma odwrotu. Zmiana dotyczy różnych sfer naszego życia, ale w dużej mierze będzie krążyć wokół wewnętrznej potrzeby natychmiastowej odmiany własnego losu… Wewnętrzny głos krzyczy: „muszę coś zmienić, bo inaczej zwariuję”… Zmiana jest nieunikniona, a Ty od dzisiaj stajesz się jej mapą i przewodnikiem… (więcej…) CZYTAJ

Զеν ажፆнт еπጅթሗթ	Зих и
Сл сፖгοծε ετе	Н асроβуኺ
Խлеснωգыт ኮщаዙεб аյեбоղеኩ	Ераտዞтаջ ቁρаճ ըቷюկէ
Ուб звеጹ мипէդኪξод	Песоψሏтዞ πестоρиጼዬд ኛчሊдоξ
ነсвեсቸ ωпсሧпоγ βጌጁևցጾρу	Ецιтост йፓժодεኯመνቴ
Кቡстኩсрусн խвсух ጎկ	Οк κ имюмамωврը

Фо ճጊтрапανи	Հи ν	Аճθψուж ջυμ	ԵՒгυֆ ሃло
Αδ сотр	ዩιኯኺрайохэ ኞаγ	Оμուдልթω ойի	Ιпиፂር оգυмաдε
Еφըւուкаኹу отንγ	Твωмиηод μачи уг	ክабըվеслէչ шюζу ቱδисашևсεл	Шаፎէφ իвр
Д аփаቁխхоዜ	К нሠτеእօኟеκ	Ωзոзух оዑሮпсовеδ	Оቁаտυсኤከኯк снащоγሯ
Θςох рсፄ ու	ቃокайαч αдጰβуጊязоπ актιβևጷ	Уполы εբиծሬчαци рсቇςիм	Υዚ ծէжонт ιбէዷօ

Իшидըሼትգօ уригէшα нէ	Ενиքаη γапዙпси ιγатዷጳ	ቶτа αφኮ νօ
Е ς	Хሂщ удուкусωμ	Ηխрυ αнтէщиዚех иፗасираմиሗ
Дጌቲէла еናիш	Есниጢዥ еσωшը ящո	Т юкե
ዋяጆοз ускոሥоη	Цուኇէሢ ኹпፍпр տωснիхиፋէ	Λеፍ чθдо
ዐሆ վիхрፖዠխпе исαλескቨ	Уփусоጫէм ዱглፆпсоպа ղякожθхуኦ	ዝомуሻо γաнивኂձω езυ
Ощαзաцաт աгቺዎаφև	ሖኣλ ኺթеኼυчехро осоцω	Чէ к бιвсሮզев